บทที่ 36 ไม่มีทางเลือก

นภัสสรยังคงนอนหลับใหลไม่รู้ตัว ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ เรียวแขนที่โผล่พ้นผ้าห่มเต็มไปด้วยรอยแดงช้ำเป็นจุดเป็นจ้ำ จนกระทั่งเธอเริ่มพลิกกายแก้เมื่อย

“อื้อ” ความเจ็บร้าวระบมตามตัวทำให้เธอต้องลืมตา

ภายในห้องมีแสงรำไรส่องนิดหน่อย ก่อนจะพลิกกายนอนหงายจ้องเพดาน เธอจำได้เลือนรางเรื่องเมื่อคืน หญิงสาวมองหาค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ