บทที่ 41 ปลดปล่อย

“ไปหนูภัสทานข้าวกันลูก มืดค่ำกว่านี้กลับบ้านลำบากลูก” ก่อนที่หมอปัณและญาดาเข้าประคองร่างคุณย่าวิลาวรรณไปยังโต๊ะทานข้าว โดยนภัสสรเดินคนท้ายสุด

ภาพคุณหมอหนุ่มและแฟนสาวเดินเคียงคู่กันเป็นภาพบาดตาของนภัสสรเหลือเกิน น้ำตารื้นจะไหลแต่เธอกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อไล่ไม่ให้มันไหล เขาไม่ถามไม่ทักทายด้วยซ้ำทำเหมือน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ