บทที่ 42 เห็นแก่ตัว

เขาถึงดึงออก ผ้าห่มถูกตลบทิ้งข้าง ๆ ชุดนอนกระโปรงถูกร่นขึ้นเอวคอด กางเกงในจิ๋วคงคาที่ร่างแต่ถูกแหวกไปไว้ด้านข้าง

“คุณหมอขา” นภัสสรเรียกคุณหมอด้วยเสียงหวานเย้ายวน คุณหมอหนุ่มยิ่งได้ยินถึงกับกระหยิ่มในใจ

กระดกลิ้นรัวเร็วจนนภัสสรดิ้นพราดปล่อยน้ำหวานไหลทะลัก นอนหายใจอย่างเหนื่อยหอบอย่างกับวิ่งมาไกล ๆ

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ