บทที่ 48 ใกล้เป็นไม่ได้

“คุณหมอ” เสียงเล็กหวานแหบพร่า หันมองคนตัวโต

“ฉันเหนื่อย อยากก็ทำเองสิ” ใบหน้ายิ้มกรุ้มกริ่ม เขาอยากลองใจนภัสสรว่าเธอจะทำอย่างไร เมื่ออารมณ์ค้างเช่นนี้

นภัสสรหน้างอเหมือนเด็กถูกขัดใจ พยุงตัวเองลุกขึ้นนั่ง ไม่อายที่พุ่มทรวงอกเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิด เธอหันข้างให้คุณหมอและกำลังจะวาดขาลงพื้น

“ว้าย” เม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ