บทที่ 118 ไม่เหลือใคร 3

พู่กลิ่นมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาของสามี ที่ตอนนี้ซูบผอมลงไปเกือบเท่าตัวด้วยความสะท้อนใจ

ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ ยิ่งได้เห็นแววตาเศร้าหมองที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต ดวงตาเรียวใหญ่ภายใต้กรอบแว่นจนป่านนี้ก็ยังแดงก่ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ซ้ำยังลึกโบ๋ชัดเจนว่าคงไม่ได้หลับไม่ได้นอน แต่ที่มากกว่านั้น สิ่งที่ทำให้หญิง...