บทนำ
สิบหกปี ... แห่งความหลัง ขมขื่นนัก
เพราะไม่เพียงแต่เป็นอดีตคุณแม่วัยใส ที่เลี้ยงลูกเอง แต่พู่กลิ่นยังมีสามีเรื่องมาก
ไม่รู้ว่าเพราะรักหรืออะไรถึงต้องทนขนาดนั้น สละให้ทุกอย่าง
สุดท้ายเพื่อต้องพบจุดจบอยู่ที่ ... การนอกใจ
บท 1
พู่กลิ่นกำลังสงสัยว่าสามีนอกใจ...
เพราะไม่รู้จริง ๆ ว่าเขาเป็นบ้าอะไร? จู่ ๆ ถึงเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากฝ่าเท้าเป็นหลังเท้าอะไรเทือกนั้น คิดดูเถอะ ว่าคนที่ปกติหน้าตึงราวกับฉีดโบทอกซ์ ถมึงทึงทุกวี่ทุกวัน แต่เหตุใดวันนี้ถึงได้ยิ้มออกมาอย่างกว้างขวาง อีกทั้งยิ้มแบบมีความสุขมาก... มากกว่าตอนที่อยู่กับเธอด้วยซ้ำ
ซึ่งมันจะไม่เกิดความสงสัย จนถึงขั้นคิดเลยเถิดว่าเป็นการนอกใจหรอก ถ้าคนที่เขายืนเคียงข้างไม่ใช่ผู้หญิงคนนั้น คนที่มีรูปร่างเพรียวสูง หน้าตาสวยงาม แม้ว่าตอนนี้หญิงสาวจะอยู่ในชุดสูทสีขาวอย่างเป็นทางการ และรวบผมจนหน้าตึง ก็ไม่ได้ทำให้เธอดูแก่หรือแข็งทื่อจนไม่น่าเข้าใกล้
แต่มันกลับทำให้สวยสง่า น่ามอง ยิ่งดูดีเข้าไปใหญ่เมื่อเธอหัวเราะขบขัน และพูดจาฉะฉานอย่างคนที่มีความมั่นใจ เรียกได้ว่ามีเสน่ห์เหลือล้น ดูแล้วไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมสามีของ
พู่กลิ่นถึงได้มีหน้าตาชื่นบานขนาดนั้น
“ทีกับเมียละหน้าตึงทั้งวัน” หญิงสาวบ่นพึมพำกับตัวเอง ระหว่างยืนทื่ออยู่กลางโถง ของบริษัททนายและที่ปรึกษากฎหมายยักษ์ใหญ่ที่สามีทำงาน กำลังมองเข้าไปยังส่วนที่ถูกจัดเป็นร้านกาแฟ มีโต๊ะและเก้าอี้เรียงรายให้นั่ง
ในขณะที่ในมือมีกล่องกับข้าวที่บรรจุไปด้วยอาหารว่าง จากตอนแรกตั้งใจจะเอามาให้ดี ๆ เพราะเมื่อเช้าเขาลืมหยิบติดมือ ก็เปลี่ยนใจ... พู่กลิ่นอยากเดินเข้าไป แล้วเอาไอ้ของบ้าพวกนี้ฟาดหัวเขาให้ตายเลยต่างหาก!
จะเอาให้เดี้ยง กล้าดีอย่างไรมาทำให้เมียรักเสียใจ เขาก็รู้ว่าเธอขี้หึงขนาดไหน... ยังกล้าไปเจ๊าะแจ๊ะกับคนอื่นอีกนะ ต้องเจอดี หมอนี่ต้องเจอสักป้าบสองป้าบ!
“คุณมาที่นี่ทำไม”
แต่ก็ได้แค่คิดเท่านั้นแหละ เพราะยังไม่ทันได้ก้าวไปไหน คนที่มีสี่ตาก็มองเห็นเธอก่อน... แข้งขาที่ยาวกว่า แน่นอนว่ามันทำให้เขาก้าวฉับไม่กี่ก้าวก็ถึงตัวพู่กลิ่นแล้วละ
นอกจากจะไม่ได้เข้าไปเผชิญหน้ากับผู้หญิงคนนั้นไม่พอ เธอยังต้องหลบออกมาราวกับเป็นเมียน้อย
เมื่อคนเป็นสามีลากร่างอวบอัดออกไปคุยนอกบริษัท ด้วยสีหน้าที่หงุดหงิด คิ้วเข้มนั้นแทบกลายเป็นโบรักสีดำ “ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ให้มาที่นี่”
ชวินทร์เอ่ยถามภรรยาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ ในขณะที่ถูลู่ถูกังพร้อมกับใช้สายตาภายใต้กรอบแว่นของตัวเองมองหารถตู้คันหรูของที่บ้าน คันที่พู่กลิ่นใช้เป็นประจำ
เมื่อเจอแล้วก็ลากอีก พาหญิงสาวก้าวฉับไปตรงนั้น... ก่อนจะรีบปล่อยมือออกจากเรียวแขนของคนที่เป็นภรรยา ในแบบที่พู่กลิ่นเรียกว่าเป็นการสะบัด ราวกับรังเกียจเดียดฉันท์ ทำเหมือนเธอเป็นของร้อนที่แตะต้องไม่ได้
“เอาของกินมาให้ไง” บอกตรง ๆ ว่าเสียใจ อยากตะโกนใส่หน้าเขาด้วยซ้ำ... แต่ก็พยายามทำเสียงสดใสยามที่ยื่นกระเป๋าอาหารไปตรงหน้า
หากแต่ชวินทร์กลับตอบรับด้วยการถอนหายใจ ใบหน้าที่ระบายไปด้วยรอยยิ้มเมื่อครู่หงิกงอราวกับยักษ์ยามเมื่อมองเห็นพู่กลิ่นอยู่ในสายตา “ที่ผมไม่หยิบออกมา แปลว่าไม่ต้องการ... แค่นี้ไม่เข้าใจเหรอ”
“ก็พู่คิดว่าชาลืม เห็นบอกว่าจะกลับดึก ก็เลยกลัวว่าจะหิวไง”
“ผมโตแล้ว เรื่องปากท้องแค่นี้ผมดูแลตัวเองได้” ชายหนุ่มยังแสดงท่าทีหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด “ผมไม่ได้อยู่ในที่ทุรกันดารนะพู่ แล้วผมบอกตั้งกี่ครั้งว่าที่นี่มีโรงอาหาร มีของกินให้ คุณจะวุ่นวายอะไรนักหนา”
ดูเถอะ ดูเขาพูด... พู่กลิ่นหน้าเสียทันทีเมื่อได้ยินอย่างนั้น มือที่ถือของอยู่ลดลงข้างตัว และแทนที่ท่าทางเสียใจของเธอมันจะทำให้เขาสำนึก แต่สามีบังเกิดเกล้ากลับคว้ามันไปจากมือของเธอ ในลักษณะที่เรียกว่ากระชาก
ก่อนที่จะเปิดประตูรถตู้ด้วยการแตะเพียงครั้งเดียว พอมันอ้ากว้างก็โยนกล่องข้าวเข้าไปในนั้น
“ห้ามพาคุณพู่มาที่นี่อีกนะจอม” จากนั้นก็หันไปสั่งการกับคนรถด้วยน้ำเสียงจริงจัง และปิดท้ายด้วยการพูดกับเธอ ด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูแย่กว่าตอนที่เขาคุยกับจอมเสียอีก “ผมไม่ชอบให้ใครมายุ่มย่ามในที่ทำงาน และนี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะคุยกันเรื่องนี้ หวังว่าคุณจะเข้าใจ”
มือเล็กกำหมัดแน่น ไม่พอใจ แต่ถึงอย่างนั้นคนเป็นเจ้าของก็ยอมพยักหน้ายอมรับ แต่ปากของเธอมันไวกว่าสมองเสียทุกครั้ง “มีคนอื่นซ่อนไว้หรือไง ถึงให้พู่มาที่นี่ไม่ได้”
ร่างสูงในชุดสูทเนื้อดีกำลังจะเดินจากไป หากขายาวก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินน้ำเสียงประชดประชันถามขึ้นมา และเช่นเคย เมื่ออยู่กับพู่กลิ่นเขาต้องถอนหายใจระงับอารมณ์เป็นล้านครั้ง เพื่อตอบคำถามงี่เง่าในสิ่งที่เธอต้องการทราบ
หากแต่คราวนี้ชายหนุ่มไม่ได้ตอบด้วยการใช้เสียง แต่แสดงออกเชิงสัญลักษณ์ด้วยการชูนิ้วนางข้างซ้ายให้ดู ในระยะประชิดแบบที่เกือบจะทิ่มหน้า ปรากฏให้เห็นแหวนเงินเกลี้ยงเกลาที่มีเพชรเล็กๆ ประดับอยู่ด้านใน
พู่กลิ่นก็ได้แต่ยักไหล่ หญิงสาวแอบเบ้ปากตอนที่เขาเดินจากไป ก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งบนรถด้วยท่าทางที่หงอยเหงา ทั้งที่สามียังใส่แหวนแต่งงาน เป็นการป่าวประกาศว่ามีเมียเป็นตัวเป็นตน
แต่ไม่รู้ทำไม พู่กลิ่นถึงไม่ค่อยพอใจ และหัวสมองก็ยังคิดไปต่าง ๆ นานา เมื่อภาพที่เห็นในวันนี้มันทำให้คิดมาก เพราะสำหรับเธอแล้ว หากให้ย้อนเวลากลับไปเพื่อตามหารอยยิ้มเช่นนั้น
ก็นับว่านาน... นานจนจำไม่ได้ ไม่รู้จริง ๆ ว่าครั้งสุดท้ายที่เขายิ้มให้เธอ มันเป็นตอนไหนระหว่างทางที่สองคนร่วมชีวิตกัน
บทล่าสุด
#132 บทที่ 132 บทส่งท้าย 3
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#131 บทที่ 131 บทส่งท้าย 2
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#130 บทที่ 130 บทส่งท้าย 1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#129 บทที่ 129 โอกาสและเวลา 3
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#128 บทที่ 128 โอกาสและเวลา 2
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#127 บทที่ 127 โอกาสและเวลา 1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#126 บทที่ 126 ร่ำร้องให้กลับมา 3
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#125 บทที่ 125 ร่ำร้องให้กลับมา 2
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#124 บทที่ 124 ร่ำร้องใ้ห้กลับมา 1
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026#123 บทที่ 123 อุบัติเหตุ 3
อัปเดตล่าสุด: 6/30/2026
คุณอาจชอบ 😍
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?













