บทที่ 38 เซอร์ไพรส์ 2

ด้านพู่กลิ่นเองก็กลัวจนแข้งขาสั่น แต่เธอก็ทำเป็นเก่งด้วยการเชิดหน้าเชิดตาตอบรับสายตานั้น ยามเมื่อเขามองมาเธอก็มองตอบ ยามเมื่อเขาเบือนหน้าหนีไปเธอก็ลอบถอนหายใจออกมา

อดไม่ได้ที่จะค้อนขวับให้เจ้านายหมาด ๆ นัก ไหนบอกว่ายากที่จะมาจ๊ะเอ๋กันไง แล้วทำไมแค่วันแรกที่เธอเข้ามาทำงาน ถึงมีโอกาสได้เผชิญหน้ากับสา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ