บทที่ 85 หย่าค่ะ ยังไงก็หย่า 1

เมื่อลับร่างของสองเพื่อนซี้ ก็ได้เวลาที่พู่กลิ่นต้องเผชิญหน้ากับคนเป็นสามี

และเธอก็เลือกที่จะเบือนหน้าหนี เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เมินเฉยราวกับร่างไร้วิญญาณ ยามเมื่อชวินทร์เดินเข้ามาพรมจูบที่แก้มนวลทั้งสองข้าง จนเธอรับรู้ได้ถึงความเปียกชื้นของหยดน้ำตาของอีกฝ่าย

“พู่ ผมขอโทษ... อย่าเมินเฉยกับผมอย่...