บทที่ 86 หย่าค่ะ ยังไงก็หย่า 2

“พู่... ฟังผม” และชวินทร์ก็ก้าวเข้ามา พู่กลิ่นรู้เลยว่าเขากำลังจะเอ่ยปากหว่านล้อมเหมือนทุกครั้ง

หากครั้งนี้ถือเป็นความโชคดี หญิงสาวจำเป็นต้องถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ เพราะก่อนที่เขาจะกล่อมประสาทของเธอด้วยลมปากเหมือนเคย ประตูห้องก็ถูกเปิดขึ้น ซึ่งคนที่เดินเข้ามาก็มีกำลังมากพอที่จะดึงความสนใจจากสา...