บทที่ 3 ตอนที่3 ความเย็นของค่ำคืน

ตอนที่3

ความเย็นของค่ำคืน

รถเคลื่อนเข้าจอดหน้าคอนโดของพิรญา เธอเปิดประตูทันทีโดยไม่รอให้คนขับรถลงมาเปิดให้เหมือนทุกครั้ง รณภัทรรีบก้าวตามลงไป จับข้อมือเธอไว้ก่อนที่เธอจะเดินหนีเข้าอาคาร

“คืนนี้อย่าเพิ่งจบแบบนี้” รณภัทรพูดเสียงต่ำ แรงจับของเขาไม่รุนแรงแต่หนักแน่นพอจะบอกว่าเขายังไม่พร้อมปล่อยเธอไป

“แล้วคุณอยากให้จบแบบไหนคะ ให้ฉันยิ้มแล้วบอกว่าไม่เป็นไรเหมือนทุกครั้งอย่างนั้นเหรอ” พิรญาถามกลับทั้งที่ยังหันหลังให้เขา น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

“ฉันไม่เคยอยากให้เธอเจ็บ” รณภัทรพูดอย่างอัดอั้น ดวงตาคมทอดมองแผ่นหลังบอบบางของเธอด้วยความรู้สึกผิดที่ค่อย ๆ กัดกินหัวใจ

“แต่คุณก็ทำให้ฉันเจ็บอยู่ดี” พิรญาตอบก่อนค่อย ๆ หันกลับมาเผชิญหน้าเขา ดวงตาคู่สวยแดงก่ำแต่ไม่มีน้ำตาไหลลงมาให้เขาเห็นสักหยด

รณภัทรนิ่งงันไปกับแววตาของเธอ เขาเคยเห็นพิรญาโกรธ เคยเห็นเธอน้อยใจ เคยเห็นเธอเหนื่อย แต่ไม่เคยเห็นเธอมองเขาเหมือนหัวใจกำลังแตกสลายอย่างคืนนี้มาก่อน

“พิรญา...” รณภัทรเรียกชื่อเธอแผ่วเบา ราวกับชื่อของเธอเป็นสิ่งเดียวที่เขายังยึดไว้ได้ในวินาทีนั้น

“กลับไปเถอะค่ะ คืนนี้ฉันเหนื่อยมากแล้ว” พิรญาพูดพร้อมดึงข้อมือกลับอย่างช้า ๆ คราวนี้เขายอมปล่อย แม้หัวใจจะไม่ยอมก็ตาม

“พรุ่งนี้ฉันจะมาหา” รณภัทรบอกเสียงต่ำเหมือนต้องการยืนยันว่าเขาจะไม่ปล่อยให้ระยะห่างนี้ขยายใหญ่ไปมากกว่านี้

“ถ้าคุณมาในฐานะเพื่อนสนิท ฉันอาจไม่อยู่รอแล้วก็ได้ค่ะ” พิรญาตอบด้วยรอยยิ้มเจ็บ ๆ ก่อนหันหลังเดินเข้าอาคารไปโดยไม่มองกลับมาอีก

รณภัทรยืนอยู่ที่เดิม มองแผ่นหลังของเธอหายลับเข้าไปหลังประตูกระจก ความเย็นของค่ำคืนเหมือนแทรกซึมเข้ามาถึงกระดูก แต่ไม่หนาวเท่าความรู้สึกที่ว่าเขาอาจกำลังเสียเธอไปทีละน้อย เพราะความขี้ขลาดของตัวเอง

เขายกมือขึ้นเสยผมอย่างหงุดหงิด กรามแกร่งขบแน่น ดวงตาคมมองขึ้นไปยังหน้าต่างห้องของพิรญาที่ค่อย ๆ เปิดไฟสว่างขึ้นชั้นบน เขารู้ว่าเธอเจ็บ และเขาก็รู้ว่าเขาเป็นต้นเหตุ แต่สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือเขายังไม่รู้ว่าตัวเองกล้าพอจะทำอะไรเพื่อหยุดความเจ็บนั้นหรือไม่

ในคืนนั้น รณภัทรกลับขึ้นรถไปพร้อมหัวใจที่หนักอึ้ง ส่วนพิรญายืนพิงประตูห้องของตัวเองอยู่ในความมืด เธอยกมือปิดปากเพื่อกลั้นเสียงสะอื้นที่ฝืนมาตลอดทั้งคืน น้ำตาไหลลงมาในที่สุดเมื่อไม่มีใครเห็น

คำว่าเพื่อนสนิทเคยเป็นสิ่งที่ผูกเธอกับเขาไว้แน่นหนา แต่คืนนี้มันกลับกลายเป็นคำที่ทำให้เธอเจ็บที่สุดและพิรญาไม่รู้เลยว่า หลังจากคืนนี้ไป ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับรณภัทรจะไม่มีวันกลับไปเรียบง่ายเหมือนเดิมได้อีกแล้ว