บทที่ 39 ตอนที่39 ปล่อยให้สายตัดไปเอง

ตอนที่39

ปล่อยให้สายตัดไปเอง

สมัยเรียน พิรญาเคยนั่งร้องไห้หลังอาคารเรียนเพราะถูกเพื่อนบางคนเข้าใจผิดเรื่องงานกลุ่ม เขาในวัยเยาว์ยื่นสร้อยข้อมือเส้นนี้ให้เธออย่างเก้ ๆ กัง ๆ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้ดูไม่เขินว่า

“ใส่ไว้ ถ้าวันไหนไม่มีใครฟังเธอ อย่างน้อยให้จำไว้ว่าฉันจะฟัง”

ตอนนั้นพิรญาเงย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ