บทที่ 4 ภูตสวาท บทที่ 4
“ฉันเดินได้...โอ๊ย!”
หญิงสาวดื้อดึงพยายามจะผละออกจากอ้อมอกของคนแปลกหน้าแต่ก็เกือบล้มคะมำดีที่ชายหนุ่มคว้าร่างที่กำลังซวนเซไว้ได้เสียก่อน
“อย่าดื้อ...ฉันจะพาเธอไปส่ง บอกมาเถอะว่าเธออยู่ที่ไหน”
ชิรินถอนหายใจ เธอรู้ดีว่าทำอย่างไรก็ไม่สามารถเดินกลับไปยังที่พักเองได้ หญิงสาวจำเป็นต้องบอกเส้นทางกลับไปยังห้องพักในอพาร์ทเม้นท์ให้อิคารัส
น่าแปลกที่เธอรู้สึกคุ้นเคยกับสัมผัสของชายหนุ่ม มือหนาใหญ่ของเขาที่ประคองตัวเธอและอ้อมแขนแกร่งที่โอบรัดเธอไว้ราวกับกลัวว่าเธอจะประสบพบพากับภยันตรายอีกครั้ง มันเหมือน...
“นี่หรือ...เธออยู่ที่นี่หรือ?”
คำถามของเขาทำลายความนึกคิดของหญิงสาวในฉับพลัน ชิรินเงยหน้ามองอพาร์ตเม้นท์ซึ่งเป็นที่พักของเธอพลางพยักหน้าหงึก ๆ
“ใช่ค่ะ...ขอบคุณมากนะคะที่อุตส่าห์มาส่ง”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันเถอะ”
“อิคารัส...ส่งฉันตรงนี้ก็ได้ค่ะ”
ชิรินทำสีหน้าตกใจเมื่อเขาทำท่าจะประคองเธอเข้าไปในอพาร์ตเม้นท์ อิคารัวย่นปื้นคิ้วหนาเข้าหากัน
“แต่เธอเดินไม่ไหว จะขึ้นไปข้างบนได้ยังไง”
“ที่นี่มีลิฟท์ค่ะ”
“ลิฟท์...อย่างนั้นหรือ?”
เขาสงสัยในสิ่งที่ปกติธรรมดาสำหรับคนเมืองอย่างเธออีกแล้ว
“มันเป็นอุปกรณ์ที่จะช่วยพาเราขึ้นไปชั้นสูง ๆ ของตึก”
“อาจไม่จำเป็น”
ว่าแล้วเขาก็ช้อนร่างบอบบางของชิรินไว้ในอ้อมแขน หญิงสาวตกใจแต่ก็เขินจนหน้าแดงไปด้วย
“อิคารัส!”
“ฉันจะพาเธอขึ้นไปเอง”
เขาไม่ยอมฟังเสียงของชิรินที่พยายามจะหามปราม เสียงของหญิงสาวคงเบาเกินไปทำให้เขาไม่สนใจขณะที่อุ้มเธอเดินเข้าไปในอพาร์ตเม้นท์โดยไม่สนใจสายตาของยามและพนักงานที่ชั้นล็อบบี้ซึ่งหันมามองด้วยความฉงน
ชิรินนิ่งเงียบไปตลอดทางที่อิคารัสอุ้มเธออย่างไม่รู้สึกว่าหนักหรือสะทกสะท้านจ้ำพรวด ๆ ขึ้นไปยังชั้นที่แปดของอพาร์ตเม้นท์ กระทั่งถึงห้องของเธอ หญิงสาวต้องเปิดประตูห้องทั้งที่ยังอยู่ในอ้อมแขนของเขา อิคารัสพาเธอเข้าไปแต่เขาก็ยังไม่ยอมวางเธอลงง่าย ๆ กระทั่งหญิงสาวกล่าวขึ้นว่า
“ถึงห้องฉันแล้วนะคะ อิคารัส...ปล่อยฉันลงเถอะค่ะ”
เขาไม่กล่าวอะไรแต่ทำในสิ่งที่หญิงสาวต้องประหลาดใจด้วยการอุ้มเธอเข้าไปถึงห้องนอน จะไม่ให้ประหลาดใจได้อย่างไร เขารู้ได้ยังไงว่านั่นคือห้องนอนของเธอ
“อิคารัส...” ชิรินพูดอะไรไม่ออก แต่สายลมวูบหนึ่งที่พัดเข้ามาทางหน้าต่างไล้ลงบนใบหน้าสวยหวานทำให้หญิงสาวคิดไปถึงความฝันของเธอ กลิ่นกายของเขา...คล้ายกลิ่นของดอกไม้ใบหญ้าในฤดูใบไม้ผลิ
“ยังเจ็บอยู่ไหม?”
เขาถามและจ้องมองหญิงสาวขณะเดียวกันก็ยังไม่ยอมปล่อยอ้อมแขนที่กอดเธอไว้หลวม ๆ
“ดีขึ้นนิดหน่อยค่ะ มันต่อยท้องฉันจนจุก”
“ร่างกายของเธอบอบบางแบบนี้ ความเจ็บต้องมากกว่าคนตัวโตเป็นธรรมดา”
อิคารัสยังจ้องเธอไม่วาง ดวงตาสีอำพันประกายทองนั้นราวกับมีอำนาจบางอย่างสะกดหญิงสาว ชิรินหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อยและนั่นยิ่งทำให้ชายหนุ่มไม่อาจละสายตาไปจากความงดงามของเธอได้
ความงามบนดวงหน้าหวานใต้กรอบเรือนผมหยักเป็นลอนสีน้ำตาลประกายเข้มซึ่งถูกรวบเป็นหางม้าสูง ดวงตากลมโตใต้คิ้วโก่งฉายแววระยิบระยับยามเข้าจับจ้อง จมูกโด่งของเธอเล็กและริมฝีปากอิ่มฉ่ำดูเย้ายวน ชายหนุ่มโน้มใบหน้าหล่อเหลาลมาใกล้หญิงสาว ลมหายใจของเขาอุ่นจนร้อน
“ฉันยังไม่รู้จักเธอเลยนะ สาวน้อย”
“ฉันชื่อชิริน”
“อืม...เป็นชื่อที่เพราะมาก”
“อิคารัส”
บทที่ 5
ชิรินขานเรียกชื่อเขาเบา ๆ ก่อนที่ริมฝีปากของเธอจะถูกเคล้าคลึงด้วยริมฝีปากหยักของเขา มันทำให้หญิงสาวตัวแข็งด้วยความตื่นตะลึง
อิคารัสจูบเธอ...
กว่าจะรู้ตัวอีกทีลิ้นหนาของเขาก็แทรกเข้าไปในปากของเธอ มีอะไรบางอย่างถูกถ่ายเทมาจากตัวเขาและในเวลาเดียวกันเขาก็ดูดกลืนบางสิ่งบางอย่างไปจากตัวเธอ
ชิรินเริ่มเคลิ้มไหวตามรสจุมพิตของชายหนุ่ม...นี่เธอปล่อยให้เขาจูบเธอได้อย่างไรกัน หญิงสาวได้แต่คิดทว่าดูเหมือนร่างกายของเธอมีพลังมากกว่าเมื่อครู่นี้
ความเจ็บปวดที่ช่องท้องจากการถูกกระแทกด้วยหมัดของคนใจทรามค่อย ๆ ลดน้อยลง กล้ามเนื้อของเธอเครียดเขม็งและเกิดอาการปั่นป่วนในช่องท้องแต่ครู่เดียวมันก็หายไป
“เป็นยังไงบ้าง?”
คำถามของเขาทำให้หญิงสาวหลุดจากความเคลิบเคลิ้มที่เกิดขึ้นชั่วขณะ ชิรินกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงที่ว่าเธออยู่ในอ้อมแขนของชายแปลกหน้าแถมยังโดนเขาจูบโดยไม่ทันตั้งตัว
แต่ความรู้สึกที่เกิดตามมาหลังจากนั้นคือเธอหายจากความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ร่างกายของเธอเหมือนได้รับพลังบางอย่างจนมันกลับสู่สภาพปกติ เขาทำมันหรือ
“อิคารัส...คุณทำอะไรฉัน?” หญิงสาวถามเขาเหมือนไม่รู้ตัวเอง
“ทำให้เธอหายเจ็บยังไงล่ะ”
“คุณจูบฉันเนี่ยนะ”
“นี่เป็นการช่วยรักษาต่างหาก”
ซึ่งเป็นการรักษที่หอมหวานพอดูทั้งสำหรับเขาและหญิงสาว ชิรินทำหน้าไม่ถูก ถึงมันจะเป็นวิธีการที่เขาช่วยให้เธอหายเจ็บแต่ก็ดูอุกอาจเกินไปสำหรับผู้หญิงที่ไม่เคยถูกปากของผู้ชายประกบปิดแบบนั้น
และสำหรับอิคารัสเอง มันเป็นจุมพิตที่หอมหวานและเขาเองก็ยังไม่อยากถอนริมฝีปากออกมาจากดวงหน้างามนั้นแม้แต่น้อย ยิ่งชิรินทำตาโตแก้มแดงมันก็ยิ่งช่วยขับความมีเสน่ห์น่ารักของเธอให้เด่นชัดมากขึ้น
“แต่ฉันจะทำมันนานมากไปกว่านี้ไม่ได้”
“นานกว่านี้ไม่ได้...คุณหมายถึงคุณจูบฉันนานกว่านี้ไม่ได้อย่างนั้นหรือ?”
