บทนำ
อีกแนวของนิยายเหนือจริงกลิ่นอายอีโรติกค่ะ
ภูติสวาท
อิคารัส ภูตหนุ่มรูปงามลองทิ้งปีกของตัวเองเพื่อจะได้มาเรียนรู้ความรักและความรู้สึกของมนุษย์
แต่แล้วเขาก็ได้พบ ชิริน พนักงานสาวในร้านขายของเล็ก ๆ
เธอทำให้หัวใจของเขาหวั่นไหว
เขาอาจจะรักเธอได้
แต่กฎอย่างหนึ่งของภูตนั่นคือไม่อาจใช้ชีวิตร่วมกับมนุษย์ได้
มีทางเดียวเท่านั้นคือเขาต้องสลัดปีกตัวเองทิ้งไปตลอดกาล
ทว่าก็ต้องแลกกับ
ชีวิตของผู้หญิงที่เขารัก...สุดหัวใจ
บท 1
Romance Paranomal
อีกแนวของนิยายเหนือจริงกลิ่นอายอีโรติกค่ะ
ภูติสวาท
อิคารัส ภูตหนุ่มรูปงามลองทิ้งปีกของตัวเองเพื่อจะได้มาเรียนรู้ความรักและความรู้สึกของมนุษย์
แต่แล้วเขาก็ได้พบ ชิริน พนักงานสาวในร้านขายของเล็ก ๆ
เธอทำให้หัวใจของเขาหวั่นไหว
เขาอาจจะรักเธอได้
แต่กฎอย่างหนึ่งของภูตนั่นคือไม่อาจใช้ชีวิตร่วมกับมนุษย์ได้
มีทางเดียวเท่านั้นคือเขาต้องสลัดปีกตัวเองทิ้งไปตลอดกาล
ทว่าก็ต้องแลกกับ
ชีวิตของผู้หญิงที่เขารัก...สุดหัวใจ
บทที่ 1
ท่ามกลางไอเย็นของรัตติกาลและความสงัดเงียบเหนือท้องฟ้าของมหานครนิวยอร์ค ร่างบอบบางนอนกระสับกระส่ายไปมาอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ บรรยากาศภายในห้องพักขนาดเล็กของอพาร์ตเมนท์ที่อิงแอบอยู่กับตึกสูงนั้นเย็นเยือกเพราะมันเป็นช่วงฤดูใบไม้ร่วงที่กำลังจะย่างเข้าฤดูหนาว เหงื่อเม็ดเล็กกลับผุดพรายขึ้นตามหน้าผากและขมับของใบหน้าสวยหวานที่ส่ายไปมาบนหมอนใบใหญ่
“อืม...อืม”
เสียงครางลึกดังอยู่ในลำคอของหญิงสาว ร่างบอบบางในชุดนอนบางเบาบิดส่ายไปมาจนผ้านวมผืนใหญ่ร่นลงไปอยู่ที่ปลายขา ดวงตาคู่สวยค่อย ๆ ปรือขึ้นอยู่ในอาการของคนครึ่งหลับครึ่งตื่น เงามืดทะมึนที่ทาบทับลงบนร่างอ้อนแอ้นของหญิงสาวทำให้เธอรู้สึกหนักอึ้งแต่สติกลับตกอยู่ในอาการล่องลอยราวกับเคลิ้มฝัน
“อืม...อือ”
เสียงครางเบา ๆ ยังคงดังอยู่ลึกในลำคอของหญิงสาว ร่างบอบบางกระสับกระส่ายไปมา ดวงตาคู่นั้นปรือขึ้นกึ่งหลับกึ่งตื่น ใบหน้าของใครบางคนล่องลอยอยู่ท่ามกลางความเคว้งคว้าง มันราวกับฝันแต่ก็เหมือนจริงมากทว่าเธอกลับเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสบางเบาบนไหล่กลมกลึง รู้สึกราวกับมีใครลูบไล้ไปตามเรือนร่างของเธออยู่ในนิมิต
แม้อยู่ในอาการเหมือนล่องลอยท่ามกลางท้องฟ้าในยามราตรี ใบหน้าที่เห็นนั้นคือใบหน้าของบุรุษที่โน้มลงมาใกล้ ร่างบอบบางเริ่มหนักอึ้งทว่าสัมผัสที่ไล้ไปตามเนื้อตัวทำให้หญิงสาวอ่อนเปียกและบิดส่ายไปมาด้วยความรัญจวน
แล้วเธอก็รู้สึกถึงสัมผัสบางเบาราวขนนกบนกลีบปากนุ่ม ใครคนนั้นจุมพิตเธออย่างอ่อนโยนและทำให้หญิงสาวเคลิ้มเคลิบไปด้วยโดยไม่รู้ตัว มันเป็นจูบดื่มด่ำก่อนที่ชุดนอนแสนสวยจะเลื่อนหลุดออกจากร่าง แต่ดูเหมือนไม่มีอะไรสามารถต้านทานคลื่นแห่งความเร้ารัญจวนราวกับความร้อนกำลังลามเลียไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย
“อืม...” เสียงครางของหญิงสาวดังขึ้นด้วยความรู้สึกพึงพอใจแม้ทุกอย่างจะเบาหวิวไปหมด แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้สึกได้คือสัมผัสละมุนหวานที่เร้าให้ความซาบซ่านแผ่ไปทั่วทั้งเรือนกาย
เขาเป็นใครกันนะ...เธอได้แต่คิดในใจ แต่ก็ไม่อาจเอ่ยถามได้เพราะกลีบปากนุ่มถูกปิดไว้ด้วยริมฝีปากของใครคนนั้นอีกหน หญิงสาวปรือตา ในความสุขที่เกิดขึ้นท่ามกลางความเคว้งคว้างล่องลอยเธอเห็นเรือนร่างกำยำสูงใหญ่เปล่าเปลือยอยู่เหนือตัวเธอ
หญิงสาวเห็นใบหน้านั้นไม่ชัดเจนในห้วงของความเคลิบเคลิ้ม...ราวกับเขาคือภูตที่กำลังหลอนหลอกเธอ...โอ...ไม่หรอก เขาเหมือนเทพบุตรจากสวรรค์ เธอเห็นแสงอบอุ่นเปล่งประกายอยู่รอบตัวเขาและเขากำลังฝากร่องรอยแห่งความพึงใจไว้บนเรือนกายของเธอ หญิงสาวปล่อยให้เขาจุมพิตต่อไปโดยแทบไม่รู้เลยว่าเรือนร่างของเธอกำลังเปล่าเปลือยเช่นเดียวกัน
ลมหนาวพัดเข้ามาทางหน้าต่าง ทว่าน่าแปลกที่หญิงสาวกลับไม่รู้สึกถึงความเยือกเย็นของอากาศในฤดูใบไม้ร่วงเลยแม้แต่น้อย จุมพิตนั้นราวกับยาวนานไม่มีที่สิ้นสุด เรือนร่างสูงใหญ่ทาบทับลงบนตัวเธอโดยที่หญิงสาวไม่มีอาการขัดขืนแม้แต่น้อย
“อา...อา...”
เสียงครางแสนหวานดังขึ้นแผ่วเบาเมื่อริมฝีปากของใครคนนั้นเลื่อนลงมาอยู่ที่คางและฝังลงบนผิวเนียนตามลำคอ เกิดอะไรขึ้น...ทำไมเธอไม่ขัดขืนแต่ปล่อยให้ปากและลิ้นของชายหนุ่มแปลกหน้าโลมไล้ไปตามเนียนผิวผุดผ่อง
ร่างใหญ่โตกดทับลงมาเหนือร่างเล็ก ท่อนขาใหญ่กดเรียวขางามไว้ แทรกเข้าไปตรงกลางระหว่างขาของเธอจนมันแยกออกจากกัน ที่แก่นกายของเธอกำลังเต้นระริกเพราะสัมผัสเครียดเขม็งของเขา ความเสียวซ่านค่อย ๆ แผ่ไปทั่วร่าง ตัวเธอและเขาแนบชิดราวกับจะหลอมเป็นหนึ่งเดียว
แล้วหญิงสาวก็ลองสัมผัสเขาบ้าง ลูบไล้ไปบนหน้าอกเคร่งเครียดและแผ่นหลังกว้าง และเธอก็ได้สัมผัสกับบางสิ่งบางอย่างที่อยู่บนหลังของเขา โอ...มีบางอย่างฝังอยู่บนหลังของเขา นัยน์ตาคู่งามเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อปีกขนาดใหญ่บนแผ่นหลังของเขาสยายออกและโอบรัดตัวเธอ
“คุณพระช่วย...อา”
หญิงสาวครางด้วยความรัญจวนอีกครั้งก่อนที่จะสะดุ้งตื่นพร้อม ๆ กับที่ทุกอย่างปลาสนาการไปจนหมด เหลือทิ้งไว้เพียงร่างบอบบางที่ผุดลุกขึ้นนั่งและใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ
อีกแล้วหรือนี่...ชิรินคิดพร้อมทั้งระบายลมหายใจออกมาท่ามกลางแสงไฟที่ส่องสว่างบนหัวเตียงและมองออกไปยังความมืดที่นอกหน้าต่างซึ่งเปิดกว้างไว้นั่น
เธอฝันแบบนี้มานับสิบครั้ง มันเป็นความฝันที่เหมือนจริงจนแยกแยะแทบไม่ออก เทพบุตรที่ปีกบนหลังของเขาโอบรัดตัวเธอไว้ โอ...เขาเป็นใครกันนะ เป็นเทวทูตมาจากสวรรค์หรือเป็นเพียงความฝันที่ยั่วยุความรู้สึกของเธอเพียงเท่านั้นกันแน่
ชิรินคิดว่ามันเป็นความฝัน แต่...เธอก็พบว่าชุดนอนของเธอเลื่อนหลุดลงไปที่ข้างเตียงเหมือนทุกครั้ง จากนั้นหญิงสาวก็รีบเปิดไฟดวงที่ทำให้ห้องนอนสว่างจ้าก่อนจะพบว่ามีขนนกขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือหล่นอยู่บนพื้นเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา
บทล่าสุด
#87 บทที่ 87 กลับมารักได้ไหม บทที่ 15
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#86 บทที่ 86 กลับมารักได้ไหม บทที่ 14
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#85 บทที่ 85 กลับมารักได้ไหม บทที่ 13
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#84 บทที่ 84 กลับมารักได้ไหม บทที่ 12
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#83 บทที่ 83 กลับมารักได้ไหม บทที่ 11
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#82 บทที่ 82 กลับมารักได้ไหม บทที่ 10
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#81 บทที่ 81 กลับมารักได้ไหม บทที่ 9
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#80 บทที่ 80 กลับมารักได้ไหม บทที่ 8
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#79 บทที่ 79 กลับมารักได้ไหม บทที่ 7
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025#78 บทที่ 78 กลับมารักได้ไหม บทที่ 6
อัปเดตล่าสุด: 11/22/2025
คุณอาจชอบ 😍
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
โซ่ปรารถนา คุณหมอศัลย์
'อังคณา' พยาบาลสาวจบใหม่ประชดรักหักหลังด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจไปกับค่ำคืนวันไนท์สแตนท์ เธอคิดว่ามันจะเป็นแค่ความทรงจำตื่นสายที่แยกย้ายแล้วจบกัน แต่ใครจะคิดว่า 'กระสุนนัดเดียว' ของชายแปลกหน้าในคืนนั้นจะแม่นยำจนทำให้เธอตั้งครรภ์!
และที่ช็อกยิ่งกว่า... คือพ่อของลูกดันเป็นถึง 'นายแพทย์ภาคินทร์' ศัลยแพทย์หนุ่มสุดเนี้ยบ ทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับต้น ๆ ของประเทศ แถมเขายังเป็นหมอในโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ด้วย!
การแต่งงานสายฟ้าแลบเกิดขึ้นตามคำสั่งของประมุขตระกูล ภาคินทร์ยอมรับผิดชอบทุกอย่าง ทว่าเขากลับสวมหน้ากากเฉยชาและบอกว่าทั้งหมดคือ ‘หน้าที่’ ทำให้อังคณาต้องเจียมตัว รักษาระยะห่างเพื่อไม่ให้เขาอึดอัด
โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่า... ภายใต้แววตานิ่งสนิทคู่นั้น หมอหนุ่มแทบจะบ้าตายทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้เธอ!
เมื่อความลับใต้พรมเริ่มปะทุ และวิกฤตร้ายแรงในครรภ์เข้าขั้นวิกฤต คุณหมอผู้ไร้ความรู้สึกจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่า ‘หน้าที่’ นี้... แท้จริงแล้วมันคือ ‘ความปรารถนา’ ที่เขาอยากครอบครองเธอมาตั้งแต่แรกพบ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













