บทที่ 57 พรหมจรรย์ข้ามคืน บทที่ 15

นอกหน้าต่าง ดวงจันทร์กำลังฉายแสงนวลอาบท้องฟ้า

หญิงสาวปรือตามองนาฬิกา มันเป็นเที่ยงคืน ไม่อยากจะเชื่อว่าตั้งแต่เที่ยงวันจนถึงเที่ยงคืน เธอก็ยังไม่ได้ออกไปจากห้องนี้

ช่วงเวลาครึ่งค่อนวันเหมือนถูกเสกด้วยเวทมนต์ ไม่อยากเชื่อว่าผู้ชายที่ดูนิ่งเฉยชาอย่างแทนธรรมจะพลิกกลับมาเป็นบุรุษที่เต็มเปี่ยมไปด้วยควา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ