บทที่ 124

“เอมิลี่! ส่งเงินมาให้ฉันสองแสนดอลลาร์เดี๋ยวนี้!” เสียงแหลมปรี๊ดของซูซานดังลั่นออกมาจากลำโพงโทรศัพท์ ทะลวงความเงียบสงัดในห้องทำงานของไมเคิลราวกับเลื่อยไฟฟ้า

ไม่มีการทักทาย ไม่มีการพูดคุยสัพเพเหระ มีเพียงคำเรียกร้องดิบๆ ที่ชุ่มโชกไปด้วยความรู้สึกว่าตนเป็นเจ้าข้าวเจ้าของและความโลภอย่างไม่ปิดบัง

สัญช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ