บทที่ 151

เอมิลี่พิงกำแพงเย็นเฉียบ หายใจหอบจนตัวโยนขณะที่เหงื่อชุ่มหน้าม้าของเธอ

เธอแอบมองลอดมุมไปยังปากซอยอย่างระมัดระวัง แต่ก็ไม่เห็นวี่แววของชายชุดดำสองคนนั้น

เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกเล็กน้อย คิดว่าในที่สุดก็สลัดพวกเขาพ้นแล้ว

หลังจากจัดผมเผ้าและเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่ เธอก็เตรียมจะออกจากซอยทางอีกด้านเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ