บทที่ 161

“กุหลาบที่ร้านอาหารนั่นเป็นของที่ร้านจัดไว้ เป็นเรื่องบังเอิญ มันไม่นับ”

น้ำเสียงของไมเคิลดังฝ่าความเงียบสงบริมฝั่งแม่น้ำอย่างชัดเจนผิดปกติหลังจากเสียงดอกไม้ไฟจางหายไป แต่ละถ้อยคำมีน้ำหนักราวกับจะกระแทกเข้าสู่หัวใจของเอมิลี่ “ถ้าผมจะบอกความรู้สึกของผม ผมก็ควรจะทำด้วยตัวเอง อย่างเป็นเรื่องเป็นราว”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ