บทที่ 27 อ้อมกอดจากคนที่คุ้นเคย 3

กลุ้มโว้ย… สารวัตรหนุ่มอยากจะยกมือขึ้นมาขยี้ศีรษะ แต่จำเป็นต้องเก็บอาการ เนื่องจากว่ายังต้องรักษาภาพลักษณ์อันดีงามไว้ ก่อนที่จะพยายามตั้งสติด้วยการพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นเพื่อความทะมัดทะแมง จับจ้องไปยังแฟ้มต่างๆ ที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะเพื่อรอให้เขาเข้ามาจัดการ ซึ่งวันนี้ราเชนทร์ไม่ได้ใส่เครื่องแบบเหมื...