บทนำ
เพราะคำว่า ‘หน้าที่’ เพียงอย่างเดียว
ที่ทำให้เธอทนสามีโหดร้ายอย่างราเชนทร์ได้
ต้องกลายเป็นเมีย ต้องกลายเป็นแม่
ในขณะที่เขารักคนอื่นอยู่เต็มหัวใจ
หากไม่ใช่ผู้หญิงอย่างเธอ… ใครจะทนไหวกัน
ใครต่อใครต่างพูดว่าเขาหลงเธอแล้ว
ถึงได้ลมออกหู ทุกครั้งที่มีชายอื่นเข้าใกล้ภรรยา
ซึ่งสิ่งที่เขาเป็น คนรอบข้างอาจจะมองว่า ‘หึงหวง’
ทว่าพลอยไพลินกลับเรียกมันว่า ‘หมาหวงก้าง’
และไม่มีหรอกวันที่จะได้สุขสมหวัง
มีแต่รอคอยวันที่จะหย่าขาดออกจากกัน
การแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก
มันจะจบลงอย่างสวยงามได้อย่างไร
ราเชนทร์ยิ้มเยาะเมื่อได้เห็นธาตุแท้ของคนตรงหน้า “จะบอกว่ากินได้ไม่เลือกเลยสินะ”
บท 1
อารัมภบท
ข่าวคราวที่เพิ่งได้รับรู้… ส่งผลให้นายตำรวจหนุ่มลมออกหู มือใหญ่กำหมัดแน่น นี่ถ้าไม่ติดว่ากำลังอยู่ในสถานที่ราชการ เขาคงหาที่ทางระบายอารมณ์ออกไปด้วยการปาข้าวของหรือไม่ก็ทำอะไรรุนแรงสักอย่าง จะถือว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าตัวเองอยู่ในอาการ ‘นั่งไม่ติด‘ ก็ได้ ทั้งที่ปกติแล้ว ไม่ว่าจะเจอเรื่องราวที่ร้ายแรงแค่ไหน สารวัตรหนุ่มก็ไม่เคยเกิดอาการร้อนรนขนาดนี้เลยสักครั้ง
“เอกสารคดีเมื่อวานครับนาย”
‘ราเชนทร์’ นิ่งไปอยู่ครู่ใหญ่ หลังจากวางสายจากหญิงสาวผู้เป็นคนรัก ก่อนจะใช้ความพยายามอย่างสุดความสามารถ ในการกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ยามที่ประตูหน้าห้องถูกเคาะจากคนที่อยู่ใต้บังคับบัญชา และมีร่างสูงของลูกน้องวัยกลางคนเดินเข้ามา
“ขอบใจมาก”
“ว่าแต่กลางวันนี้นายจะกินอะไรครับ เดี๋ยวผมจะให้เด็กไปซื้อให้” ดาบตำรวจสุริยัน ลูกน้องคนสนิทของสารวัตรราเชนทร์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสดใส พร้อมกับโชว์รอยยิ้มที่กว้างขวาง เพราะเอาแต่ทำงานอย่างเดียวล่ะมั้ง ก็เลยมองไม่ออกว่าผู้เป็นนายกำลังอยู่ในห้วงอารมณ์ที่ร้อนดั่งเพลิง
“ไม่ต้อง เดี๋ยวผมจะกลับบ้าน”
แต่ถึงจะอารมณ์เสียไหน ราเชนทร์ก็ไม่เคยเอาไปลงกับลูกน้อง ใบหน้าคมสันแค่พยักพเยิดให้สุริยันออกไปจากห้อง ก่อนจะหยิบแฟ้มเอกสารที่อยู่ตรงหน้าขึ้นมาเปิดอ่าน
ทว่าผ่านไปเป็นนาที เขาก็ยังไม่สามารถอ่านได้จบบรรทัด เพราะหัวสมองในขณะนี้มันเต็มไปด้วยคำถามมากมาย พร้อมกับความหนักใจที่เคียงคู่มากับความโกรธเคือง เมื่อสิ่งที่เพิ่งได้รับรู้ก่อนหน้านี้ ดูเหมือนว่าจะอยู่เหนือการควบคุม และคงยากที่จะเป็นอย่างที่เขาตั้งใจ
‘เรารักกันมาตั้งนาน แต่พี่คิงกลับเลือกที่จะแต่งงานกับคนอื่น… ทำแบบนี้กับวรรณได้ยังไง’
เสียงคร่ำครวญของแฟนสาวยังดังก้องอยู่ในศีรษะ แทบไม่อยากจินตนาการว่าเธอจะเสียใจมากมายขนาดไหน ซึ่งเรื่องพวกนี้… ราเชนทร์ตั้งใจว่าจะจัดการด้วยตัวเอง เลยไม่ได้แจ้งข่าวกับเธอไปตั้งแต่ต้น ดังนั้นการที่กมลวรรณรู้ด้วยตัวเอง มันก็ไม่ต่างอะไรกับการปิดบังเธอ ซึ่งเรื่องใหญ่ขนาดนี้คงไม่ใช้เรื่องง่ายที่จะทำความเข้าใจ
‘พี่ไม่ได้เลือก พี่ปฏิเสธแม่ไปแล้ว’
‘ปฏิเสธอย่างนั้นเหรอ ให้ตายวรรณก็ไม่เชื่อหรอก ถ้าปฏิเสธจริง แล้วการ์ดแต่งงานที่ถูกร่อนไปทั่วคืออะไร’
กมลวรรณทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ เสียงร้องไห้ของเธอยังดังระงมอยู่ในความคิดความอ่าน ส่งผลให้สารวัตรหนุ่มต้องยกมือขึ้นมานวดขมับ ถูกความเครียดเข้าจู่โจมแบบทันทีทันใด เพราะรู้ดีว่าเรื่องราวต่อจากนี้มันจะเต็มไปด้วยปัญหา
ทั้งความสัมพันธ์ระหว่างเขากับคนรัก ทั้งสายใยระหว่างคนในครอบครัวอย่างแม่บังเกิดเกล้า… ในตอนนี้มันคงถึงเวลาแล้วสินะที่เขาต้องเลือก ทำให้ทุกอย่างมันชัดเจนยิ่งกว่าเก่า เพราะถ้าไม่อย่างนั้นชีวิตที่เหลืออยู่ของเขากับหญิงสาวผู้เป็นที่รัก คงจะวุ่นวายไม่จบไม่สิ้น…
และไม่มีวันได้เจอกับความสงบสุขอย่างที่ต้องการ
‘วรรณไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวพี่จะกลับไปจัดการทุกอย่าง’
ต้องเลือกได้สิ… เขาใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้มาสามสิบหกปี มีหน้าที่การงานที่มั่นคง มีคนนับหน้าถือตาไปทั่วอำเภอ และมีคนรักเป็นถึงนางพยาบาลสาวที่มีดีกรีเป็นนางงามประจำจังหวัด จะมาพ่ายแพ้ต่อคนเป็นแม่และถูกท่านจับคลุมถุงชนประหนึ่งเป็นหมูเป็นหมาได้อย่างไร อีกอย่าง ความรักของเขากับกมลวรรณก็ไม่ได้เป็นความสัมพันธ์ที่ฉาบฉวย ระยะเวลาที่ใช้ก็เนิ่นนานเป็นสิบๆ ปี อีกไม่นานก็ถึงเวลาที่ต้องตบแต่ง ไอ้ครั้นจะมาจบลงง่ายๆ เพียงเพราะว่าแม่ไม่ยอมรับ มันก็คงไม่ใช่
“ดาบ… ผมจะกลับมาสะสางงานตอนเย็นนะ ระหว่างนี้ถ้ามีเรื่องด่วนก็ให้โทร. เข้ามือถือได้เลย” ราเชนทร์คงไม่สามารถทำงานต่อได้ ถ้าหากไม่ได้กลับไปพูดคุยกับคนเป็นแม่ให้รู้เรื่อง ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเดินออกไปจากห้องทำงานส่วนตัว ก่อนที่จะสั่งงานลูกน้องคนสนิทเสียงเข้ม
“ครับนาย” ดาบสุริยันรับปากแข็งขันเช่นกัน
หากแต่ทันทีที่ลับร่างของผู้เป็นนาย ตำรวจที่เหลืออยู่ก็รีบกรูกันเข้ามาหา เมื่อมั่นใจว่าราเชนทร์คงออกไปแล้วไปลับไม่เหลียวหลัง กว่าจะกลับเข้ามาทำงานที่โรงพักอีกก็น่าจะอีกนาน บรรดาลูกน้องที่ต่างพากันร่วมหัวจมท้ายต่างก็พากันยิงคำถามใส่ดาบยุน…
เรื่องงานแต่งงานที่กำลังจะเกิดขึ้นเดือนหน้า
โดยมีเจ้าบ่าวเป็นราเชนทร์ ส่วนเจ้าสาวนั้นเป็นหญิงต่างถิ่นที่ไม่มีใครรู้จัก ไม่เคยมีใครเห็นหน้าค่าตา แต่ชัดเจนว่ารวยสะบัด และเป็นคนที่มารดาของสารวัตรหนุ่มรักมาก
ทว่ากลับไม่ใช่กมลวรรณ…
คนที่รักและคบหามานานนับสิบปี
บทล่าสุด
#120 บทที่ 120 ยามเมื่อถึงฤกษ์รัก 3
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#119 บทที่ 119 ยามเมื่อถึงฤกษ์รัก 2
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#118 บทที่ 118 ยามเมื่อถึงฤกษ์รัก 1
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#117 บทที่ 117 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#116 บทที่ 116 นับตั้งแต่นี้ไปจนนิรันดร์ 3
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#115 บทที่ 115 นับตั้งแต่นี้ไปจนนิรันดร์ 2
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#114 บทที่ 114 นับตั้งแต่นี้ไปจนนิรันดร์ 1
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#113 บทที่ 113 ตามรักคืนใจ 3
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#112 บทที่ 112 ตามรักคืนใจ 2
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026#111 บทที่ 111 ตามรักคืนใจ 1
อัปเดตล่าสุด: 5/21/2026
คุณอาจชอบ 😍
พ่ายใจรัก
คนถูกว่าจูบไม่เป็นสับปะรดน้ำตาไหลพรั่งพรูด้วยความเจ็บใจ จนเผลอเงื้อมือเรียวขึ้นอีกครั้งอย่างลืมตัว
“ถึงคุณอยากจะตบผม แต่ผมคงไม่นึกอยากจะจูบคุณอีกหรอกครับคุณบุษบามินตรา”
“คุณ...มันเป็นพวกรังแกผู้หญิง”
“แล้วคุณคิดว่าหน้าผมมีไว้ให้ตบเล่นๆ หรือไงครับ คุณตบผมได้ผมก็จูบคุณได้เหมือนกัน และรู้เอาไว้เถอะ ว่าคุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมจูบแล้วไม่ได้เกิดอารมณ์พิศวาสอะไรขึ้นมาเลยสักนิด” เทวินทร์ตอกกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนพอกัน แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าที่พูดออกไปไม่ได้เป็นความจริง
เจ้าของดวงหน้างดงามจ้องหน้าเขาอย่างขุ่นเคืองใจ น้ำตาพานหยุดไหลเอาดื้อๆ นึกอยากจะตะกุยหน้าขาวๆ นั่นให้เป็นรอยนัก
ผู้ชายอะไรปากเสียแถมยังหลงตัวเอง!
ความรักที่หายไป
เขายังพาผู้หญิงที่ฉันเกลียดมาอยู่ต่อหน้าฉันแล้วพูดว่า "ลินทร์พิตาตั้งท้องแล้ว"
ทุกคนรู้ว่าฉันรักวรธันย์หมดหัวใจ เพื่อเขา ฉันยอมเสียสละทุกอย่างที่มี แม้กระทั่งทำให้ปลายนิ้วที่ใช้เล่นเปียโนของฉันบาดเจ็บอย่างถาวรเพื่อช่วยชีวิตเขา...
พวกเขาทุกคนหัวเราะเยาะฉัน แต่ฉันก็เซ็นเอกสารหย่าอย่างเด็ดเดี่ยวและจากไปตลอดกาล
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พันธะร้ายนายสถาปัตย์
!! หมับ !!
“หึ...เดี๋ยวนี้หัดเที่ยวนิหว่า”
“ทำไม หรือพี่ไทม์ที่พี่ตาม ตามฉันมานี้ เปลี่ยนใจ คิดจะสนใจฉัน” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า ปลายฝันที่ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์เขาครอบงำ เผยรอยยิ้มเย้ยยันให้กับคนตัวสูง แต่นั้นคำพูดของเธอกับทำให้เขาหงุดหงิดที่เธอนั้นท้าทายเขา
“สน ไม่สนมันจะมีประโยชน์อะไรในเมื่อ เธอเป็นเมียฉันแล้ว” น้ำเสียงรอดไรฟันเอ่ยกับคนตัวเล็ก แต่นั้นปลายฝันกับไม่คิดสนใจคำพูดร้ายการที่แดกดันเธอ ไหนๆ พี่ไทม์ก็ทักทายฉันแล้ว ทักทายสามีหน่อยเป็นไง ปลายฝันถือวิสวะ โอบแขนเข้าต้นคอคนตัวสูง
“ เดี๋ยวนี้พี่ไทม์เปลี่ยนใจ เห็นฉันเป็นเมียพี่ไทม์ แล้วเหรอคะ พูดอีกสิคะ พูดดังๆ ให้คนสวยของพี่ได้ยินไปเลยสิคะ” คนตัวเล็กไม่พูดเปล่า แต่กับแกล้งซุกใบหน้าสวยหวานหน้าเข้าหาแกล้งยั่วโมโห นั้นยิ่งพลานทำให้ไทม์หงุดหงิดที่ถูกเด็กดื้ออย่างปลายฝันลวนลามตน ยัยเด็กแสบ กล้าดียังไงยั่วโมโหเขา ยังๆ ไม่รู้ตัว
“ปลายฝัน...”
“ที่พี่ไทม์ เห็นฉันเป็นเมียพี่นี่ คืนนี้คุณคนสวย คนนั้นลีลาไม่เด็ดเท่าฉันละสิ ” ปลายฝันยิ้มเย้นยัยให้กับคนนิสัยไม่ดี เจอหน้าก็หาเรื่องเลย ไหนๆ ก็เข้ามาทักทายแล้ว เอาหน่อยละกัน
“ทำไมจะไม่เด็ดละ เด็กๆ ที่ฉันเลี้ยงดู ทั้งสวย และเด็ดกว่าเธอหลายร้อยเท่า ดูจากขนาดไซส์ ขนาดหน้าอก...”-
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ไม่มีเมีย..ก็ไม่มีชีวิต
เสียงของเขาเย็นชาและบาดหู “คุณเป็นภรรยาของผม มีหน้าที่ตอบสนองความต้องการทางร่างกายของผมอย่างถูกต้องตามกฎหมาย”
“สงครามเย็นของเรายังไม่จบนะ!” การขัดขืนของฉันไร้ประโยชน์ เขาได้สอดใส่เข้ามาในร่างกายของฉันแล้ว
มืออันเย็นเฉียบของเขาลูบไล้หน้าอกของฉัน ชีวิตแต่งงานห้าปี กับการมีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน ทำให้เขารู้ดีว่าจะปลุกเร้าอารมณ์ความต้องการของฉันได้อย่างไร
ในจังหวะที่ร่างกายของฉันสั่นระริกและกำลังจะแตะขอบสวรรค์ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นกะทันหัน เขาหยุดการกระทำทันที เอามือปิดปากฉันไว้ แล้วกดรับสาย
ปลายสายเป็นเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า “ที่รักคะ ฉันอยู่ที่นี่แล้วนะ”
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
(ของหวง) มาเฟีย BAD
มาเฟียตระกูลใหญ่ทำธุรกิจบังหน้าแต่เบื้องหลังสีเทา ไม่เคยเกรงกลัวใคร ภายนอกดูเป็นคนเกี้ยวกราดดุร้าย
หนุ่มเจ้าสำราญ เบื่อง่าย เปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงเป็นว่าเล่น อยากได้ใครก็ต้องได้….ถ้าไม่ยอมก็แค่ฉุด
‘ครั้งนี้ฉันจะยอมปล่อยเธอไปแต่ถ้าเจอกันอีกเมื่อไหร่เตรียมตัวเอาไว้เพราะฉันจะ….ลากเธอขึ้นเตียง’
————————-
เอิงเอย
เด็กสาววัยใส คืนนั้นที่คลับเธอถูกขโมยจูบแรกไป แถมยังตื่นขึ้นมาภายในห้องที่ไม่คุ้นเคย จำแม้แต่หน้าผู้ชายคนนั้นไม่ได้เพราะความเมา โชคดีที่เสื้อผ้าติดอยู่ที่ตัวครบไม่มีชิ้นไหนถูกถอดออกไป
‘ไอ้โรคจิต! ผู้ชายคนนั้นต้องเป็นโรคจิตที่ชอบลวนลามผู้หญิงไปทั่วแน่ๆ น่าขยะแขยงที่สุด ถ้าเจออีกจะเตะให้คว่ำเลย!!’













