บทที่ 28 อ้อมกอดจากคนที่คุ้นเคย 4

ราเชนทร์ได้แต่ถอนใจ “แต่พี่ทำงานอยู่ พี่บอกวรรณแล้วไง”

“แต่นี่มันเลยเวลางานแล้วนี่คะ”

สารวัตรหนุ่มยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมามอง ก่อนจะหันไปพยักพเยิดให้ลูกน้องหนุ่มที่พยายามขวางไว้เดินออกไป แต่กลับต้องมาอ้าปากค้าง เพราะทันทีที่อยู่กันตามลำพัง กมลวรรณก็วิ่งไปล็อกประตู จากนั้นก็เดินไปปิดมู่ลี่ทั้งหมดเพื่อบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ