บทที่ 31 ถอยดีกว่า 2

“ลิน…”

หากแต่คราวนี้เธอกลับต้องแปลกใจ เพราะไม่เพียงแค่เอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่ร่างใหญ่ของเขายังค่อยๆ คลานขึ้นมาบนเตียง ทิ้งตัวลงข้างเธอด้วยความระมัดระวัง สูดดมที่ผมยาวดำขลับหนึ่งครั้ง ระหว่างนั้นก็ใช้มือเรียวค่อยๆ สัมผัสต้นแขนที่โผล่พ้นชุดนอนเนื้อนิ่มออกมา ก่อนที่จะทำแบบเดิมคือซุกมันเข้าไปค...