บทที่ 36 ยื้อเวลาให้เขาได้รักกัน 4

“จริงด้วย ยายจันแกก็แค่ขอน้ำแก้วเดียว แค่นี้ก็เดินไปหยิบให้ไม่ได้ นี่ถ้าพวกเราเดินเองไหวก็ไม่ต้องพึ่งพาพระมหากรุณาธิคุณของหล่อนหรอกย่ะ” เมื่อมีคนเปิด อีกคนก็รีบตาม “ต้องรอให้ใกล้ตายก่อนมั้ง ถึงจะเห็นหัวพวกเราน่ะ นี่แม่คุณ… ถ้าไม่อยากทำงานขนาดนั้นก็ลาออกไปซะสิยะ จะมายืนใส่ชุดขาวแล้วเดินสวยไปวันๆ หรือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ