บทที่ 47 หน้าที่ของภรรยา 4

“แต่ว่า…”

“ช่างมันเถอะน่า” ชายหนุ่มเอื้อมมือไปรั้งดาบยุนขึ้นมา “กลับไปพักผ่อนได้ละ คืนนี้มีงานต้องทำไม่รู้กี่อย่าง”

“ครับ” ลูกน้องหนุ่มตกปากรับคำแต่โดยดี แต่ก็ยังไม่วายหันไปขอโทษหญิงสาว “พี่ขอโทษนะหนูลิน”

“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ ลินไม่ได้เป็นอะไร” พลอยไพลินเองก็ยิ้มรับ ก่อนจะเดินไปหยิบกล่องกับข้าวที...