บทที่ 78 คนที่หายไป 1

“ไม่” ราเชนทร์ไม่สน ไม่แคร์ คนเราจะนอนเมื่อไรก็ได้… เมื่อเห็นว่าพลอยไพลินตั้งใจจะยั่วโมโหด้วยการหนีออกมา เขาก็จะตามตอแยเธออยู่อย่างนี้แหละ “จะมาอยู่เฝ้าเมีย อยากรู้ว่าทำไมถึงอยากมาอยู่ที่ร้านนักหนา”

“โอ๊ะ วัวนม… อยากกินขนมไหม” วรัชชาเห็นท่าไม่ดี เพราะคราวนี้เป็นพลอยไพลินบ้างที่กระแทกลมหายใจออกมา มื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ