บทที่ 62 เเฟนกันวันเเรก

เช้าวันรุ่งขึ้น

ชาลินีสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาเพราะแสงแดดที่ลอดผ่านผ้าม่าน ก่อนจะควานหาโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างหมอน

หน้าจอสว่างขึ้นพร้อมข้อความใหม่

[ฟรานโก้ : ตื่นรึยังครับ...ที่รัก]

ชาลินีเบิกตากว้าง

“ที่รัก...”

แค่สองคำก็ทำเอาความง่วงหายไปหมด เธอรีบเอาหมอนขึ้นมาปิดหน้า ก่อนจะกลิ้งตัวไปมาอยู่บนเตียงสอง...