บทที่ 51

เอเดรียน คาเอล

"แต่แค่รู้สึกเจ็บปวดด้วยตัวเองมันไม่พออีกต่อไปแล้ว ผมอยากเข้าใจความเจ็บปวดของคนอื่น ผมเลยเริ่มจากพวกสัตว์... แมว หมา นก... ผมกรีดเนื้อ ทำให้ขาดอากาศหายใจ แล้วก็หักกระดูกพวกมัน ผมต้องการเห็นจังหวะที่ชีวิตกำลังมอดดับ ต้องการได้ยินเสียงสุดท้ายที่หลุดออกมาจากปากพวกมัน ผมไม่รู้สึกสงสารเลย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ