บทที่ 54

แมกนัส เฮล

ผมยืนตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นรัวแรง ความตกใจถาโถมเข้าใส่ผมอย่างจัง

คนตรงหน้าผมนี่มัน...

เป็นไปไม่ได้

รอยยิ้มกว้างฉีกขึ้นบนใบหน้าก่อนที่ผมจะทันยั้งไว้ มันเกิดขึ้นเองโดยไม่รู้ตัวจนทำให้ผมสะดุ้งไปชั่วขณะ ชายที่นั่งอยู่เงยหน้าขึ้น ดวงตาเบิกกว้างเมื่อจำผมได้

"ม-แมกนัส?" เสียงของเขาสั่นเครือ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ