บทที่ 1 บทที่1 วันไนท์

แสงสีบวกกับความเมา ผสมกับแสงไฟชวนปวดหัว เด็กสาววัย 20 ปี เพิ่งเรียนจบม.ปลายก็หาทางเข้าผับจนได้ ถึงแม้กฎหมายจะห้ามไว้ก็ตาม

บนโลกนี้ไม่มีอะไรดั่งใจไปเสียทุกอย่าง

โนราห์ สาวไทยหน้าสวยทรงรูปไข่วงรี สัดส่วนทรวดทรงองค์เอวชัดเจน แต่ชีวิตไม่ได้สงบสุขสักเท่าไหร่ เนื่องจากพ่อแม่หย่าร้างกัน เธอจึงอยู่ตรงกลางระหว่างความเจ็บปวด

"ขอโทษครับ ขอเบอร์ได้ไหม?" ชายหนุ่มท่าทางมึนเมาจับคว้าต้นแขนเรียวเล็ก

"ไม่ได้ค่ะ"

"อย่าทำเป็นหยิ่งไปหน่อยเลยคนสวย"

"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคะ"

"หน้าตายังเด็ก..เข้าผับได้แล้วเหรอเนี่ย จับส่งตำรวจเลยซะดีไหม"

เมื่ออีกฝ่ายเล่นแง่จึงทำให้โนราห์อึดอัดเธอพยายามแกะมือหยาบกร้านที่รุกล้ำพยายามกระชากเรียวแขนคุกคาม

ผลึก!

เพียงครู่เดียวชายมึนเมาก็ปลิวเซ กลายเป็นชายอีกคนที่รูปร่างสูงใหญ่กำยำ ใบหน้าเขาหล่อเข้มดุดัน

"ผู้หญิงคนนี้มากับฉัน หวังว่าคงไม่อยากมีปัญหาหรอกใช่ไหม" น้ำเสียงทุ้มแกรมขู่พูดจบก็ยกมือเรียกพนักงานภายในร้าน

"มีอะไรให้รับใช้ครับคุณเบส"

"ผู้ชายคนนี้ท่าทางจะเมาหนัก ไปส่งเขาที่ลานจอดรถดีกว่า ฉันไม่อยากมีเรื่อง"

"ผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้ครับ"

แม้อีกฝ่ายจะยึกยักแต่ก็ไม่อาจเลี่ยงได้เนื่องจากพนักงานชายหลายคนเข้ามารุมล้อมพร้อมกับดึงตัวเขาออกจากร้านอย่างไว

ทุกคนเหลียวมองเป็นตาเดียวผู้ชายที่สวมเสื้อสูทราคาหรูหราต้องเป็นใครสักคนที่มีอำนาจถึงกับหลายคนยอมก้มหัวให้

"อายุไม่น่าจะถึง 20ปี เข้าผับได้แล้วหรือไง" เบสใช้มือล้วงกระเป๋าเหลียวหลังหันมาถามสาววัยใส "วุฒิภาวะยังไม่พร้อมแต่กลับอยากมาเที่ยวสถานที่แบบนี้ต้องทำใจหน่อยนะ แถมยังแต่งหน้าแต่งตัวเกินวัย"

"ขอโทษนะคะกรุณาอย่ายุ่งเรื่องส่วนตัว อีกอย่างขอบคุณที่ช่วย"

"ปากเก่งกว่าที่คิด ตอนเธอเต้นโยกย้ายส่ายสะโพกไปมา ทำใจฉันหวิวเล็กน้อย"

"...."

"ไปดื่มกันสักหน่อยไหม"

ความน่าเชื่อถือไม่ว่าจะเป็นคำพูดจาหรือกระทั่งใบหน้าหล่อราวกับเทพบุตรทำให้สาวน้อยอย่างโนราห์หลงทางยอมเดินไปนั่งที่เก้าอี้ VIPโซนแยกที่แทบจะไม่มีใครนั่ง

"ฉันชอบความเป็นส่วนตัว" เบสยกมือเพื่อเรียกพนักงาน "อยากกินอะไรก็สั่งได้ตามสบายมื้อนี้ฉันจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงเธอเอง"

"ขอบคุณมากนะคะ ว่าแต่..ทำแบบนี้กับผู้หญิงคนอื่นด้วยหรือเปล่า"

"หมายความว่าไง?"

"ถูกใจ หลงใหล จบที่เตียง"

"ฉันคงเป็นประเภทถูกใจแล้วข้ามไปจบที่เตียง เพราะไม่เคยหลงใหลใคร แล้วเธอล่ะเป็นประเภทไหน"

มือน้อยถือแก้วเหล้าเย็นเฉียบเมื่อเขาโน้มตัวลงมาใกล้พรางใช้สายตาสะกด หัวใจเริ่มเต้นระส่ำหวั่นไหวหรือเป็นเพราะแอลกอฮอล์ที่กระดกดื่มรวดเร็วเกินไป

แกร๊ก

ทั้งคู่เดินประคองกันมายังโรงแรมที่อยู่ไม่ไกล

ชายหนุ่มรูปงามเสียบคีย์การ์ดเพื่อทำให้ภายในห้องสว่างไสวเป็นไฟสีส้มสลัว

"ครั้งแรกของเธอสินะ..ฉันจะเบามือให้เท่าที่จะทำได้เลยแม่สาวน้อย"

.

.

เช้าวันต่อมา

"ซี้ดดด โอ้ยยย!" แสงอาทิตย์ลอดผ่านม่านสีขาว โนราห์ ยัดกายลูกนั่งใช้มือทุบข้างขมับ เบาๆ เนื่องจากฤทธิ์เหล้ายังไม่สร่างซา "กี่โมงกี่ยามแล้วเนี่ย"

ทันทีก็รีบคว้ามือถือหยิบมาดูนาฬิกาเป็นช่วงวันอาทิตย์เกือบเที่ยงวัน

ตัวเล็กมองไปยังรอบห้องสะดุดตาเห็นถุงยางอนามัยที่ถูกใช้แล้วทั้งหมด 3 ชิ้น ก่อนจะรู้สึกว่าเจ็บช่วงล่างระบมคล้ายกับโดนล่วงล้ำแต่แน่นอนว่าไม่ใช่การขืนใจเนื่องจากความจำบางช่วงผุดขึ้นมา

เธอเดินตามเขาเข้ามาโรงแรมแต่โดยดี

'ช่างแม่ง ถือว่าฟาดเคราะห์' โนราห์พึมพำรีบอาบน้ำเปลี่ยนชุดเสื้อผ้า หลังจากนั้นสังเกตเห็นผ้าปูสีขาวแดงเถือกด้วยจุดสีแดง

ใช่แค่ความบริสุทธิ์ที่เสียไป แต่อวัยวะเพศที่ตั้งรับมีอาการฉีกขาด ตัวเล็กเดินไปคว้ากล่องถุงยางสีขาวบางชนิดโอเวอร์ไซซ์ ซึ่งไม่ค่อยมีขายในตลาดทั่วไป

ครืนนน ครืนนน

"ฮัลโหลแม่"

(ไปยื่นสมัครเรียนหรือยัง)

"ยื่นตั้งแต่วันจันทร์แล้วค่ะ"

(ก็ดีอย่าทำตัวเหลวไหลให้เป็นปัญหา)

"แม่สนใจด้วยหรือคะ เหอะ นึกว่าจะสนใจแต่ผู้ชายคนใหม่ของแม่เสียอีก"

(ฉันไม่อยากทะเลาะกับแก เรียนให้จบแล้วรีบหางานทำซะ ส่วนเรื่องผู้ชายอย่าให้ฉันรู้ว่าแกนอกลู่นอกทาง)

น้ำเสียงของผู้เป็นแม่กระแทกคล้ายประชดประชัน โนราห์รีบตอบกลับก่อนจะกดสายวาง "ถ้าหนูออกนอกลู่นอกทางก็คงจะได้ตัวอย่างจากแม่นั่นแหละค่ะ!"

ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบโต้จึงรีบกดวางสวยทิ้งมือถือลงเตียงฟูก ใบหน้าสวยไร้เครื่องสำอางแต่ยังคงความน่ารักแสนซน

วันจันทร์

"ปิดรับใบรายงานตัวเลยนะ จะเก้าโมงเช้าแล้ว" เสียงชายหนุ่มหยิบแผ่นกระดาษหลายใบที่วางเรียงซ้อนเอาไว้

"โทษค่ะพอดีหนูทาง"

"ไม่ใช่ข้อแก้ตัวนะครับ ตอนนี้โรงเรียนของเราปิดรับการรายงานตัวเรียบร้อยแล้ว ไว้มาแก้ตัวใหม่ในปีหน้า"

"ไม่ได้นะคะคือหนู.."

เป็นโนราห์ที่สภาพยับเยิน เนื่องจากกินยานอนหลับทำให้เธอตื่นสายมาเข้ารายงานตัวไม่ทันตามเวลากำหนดหมาย

หมับ!

มือหนาคว้ากระดาษที่เธอถือเอาไว้ เขาเดินมาจากด้านหลังก่อนจะอ่านชื่อเสียงเรียงนาม

ลมหายใจพ่นเฮือกหยุดชะงัก แววตา ใบหน้า รูปร่างนี้เธอจำได้ดี ผู้ชายที่เป็นคนแรกในคืนone night stand แสยะรอยยิ้มร้ายกาจเผยให้เห็นความทะเล้น ก่อนจะกระซิบข้างหูตัวเล็ก "โนราห์ เมยาวดี ชื่อเพราะดีนะ ที่สำคัญเสียงครางของเธอ..ก็เพราะมากด้วย"

"!!!!"

บทถัดไป