บทที่ 13 บทที่13 ไล่ออก

เท้าขวาของตัวเล็กเริ่มขยับถอย เหมือนกับรู้ชะตากรรมว่าเขานั้นจ้องจะเล่นงานด้วยอารมณ์กระหาย

สักพักมือหนาก็รั้งเหนี่ยวเกี่ยวร่างบางเอาไว้

อ๊าาาา~อึก

เสียงครางแหลมดังระงมขึ้นมาหลังจากริมฝีปากของผู้อำนวยการตะปบดูดเม็ดนมสีชมพูระเรื่อ ตอนนี้สองเต้าถูกเคลือบด้วยน้ำลาย

สายตาแหลมคมจ้องมองปฏิกิริยาที่ตอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ