บทที่ 32 บทที่32 ถ้าเราไม่เจอกันอีก

คำพูดที่ใจร้ายเสียดแทงเข้าถึงกลางอก โนราห์เดินกลับห้องทั้งน้ำตา เธอรู้สึกด้อยค่าอย่างที่ไม่สามารถบรรยายได้

ห้องพัก

"ฮัลโหลแม่" น้ำเสียงฟังดูเศร้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่ออยากหาทางออก

(มีอะไรก็รีบพูดมาเดี๋ยวแม่ต้องไปส่งนีน่าไปเรียนเปียโนพ่อของเขาสั่งเอาไว้)

"แม่คุยกับหนูสักพักไม่ได้หรือไง"

(อย่าลี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ