บทที่ 47 บทที่47 เรื่องสำคัญ

อื้ออออ!

หลังจากพูดจบริมฝีปากหนาของบอยก็พุ่งประกบจูบโดยขึงข้อแขนเล็กเอาไว้

ขมิ้นเบิกตาโตตกใจก่อนจะผลักไสแล้ววิ่งออกไปในทันที

ช่วงค่ำ

"แน่ใจนะว่าอยู่ไหว ตัวโคตรร้อนเลย" ขมิ้นสัมผัสแตะหน้าผากของเพื่อน "คืนนี้ให้เราไปนอนด้วยไหม จะได้ดูแลตอนไม่สบายไง"

"ไม่เป็นอะไรหรอกเราอยู่คนเดียวได้"

"ดื้อจริงๆ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ