บทที่ 52 บทที่52 อย่าเข้ามา

เขาพยายามผลักดันตัวเล็กให้ติดชิดกำแพง แม้อีกฝ่ายจะดิ้นขัดขืนแต่ก็ไม่ย่อท้อ

ใบหน้าทั้งคู่แนบชิดกันพ่นเสียงฟืดฟาดราวกับความต้องการเพิ่มพูนขึ้น

เคว้ง!

ห้องสมุดเงียบเชียบกำลังปิดปรับปรุงแต่เจ้าของอย่างผู้อำนวยการมีสิทธิ์ย่างก้าวทุกระเบียบนิ้วของสถาบัน

เขาผลักตัวเล็กเข้าไปก่อนจะล็อคกลอนประตูโดยมีชั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ