บทที่ 47 โง่ในโง่

รถยนต์ขับไปตามทางคดเคี้ยวเรื่อยๆ แม้ว่ารพีจะพยายามทำใจให้เย็นแล้วเหยียบคันเร่งเบาๆ แต่มันก็ยังเร็วเกินไปสำหรับเพียงขวัญอยู่ดี เขาไม่ควรขับรถขึ้นเขาเร็วแบบนี้ มือน้อยกำแน่น ขาเกร็งไปหมดจนตะคริวแทบจะรับประทาน ส่วนใบหน้าเขานี่ไม่อยากจะมอง บึ้งตึงบิดเบี้ยวเหมือนฆาตกรที่พร้อมจะสังหารเธอได้ทุกเมื่อ

ฝนเริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ