บทที่ 12 หมอภีมแสนชัง บทที่ 8 จบ

เธอคราง มือเกาะไหล่เขาโดยไม่รู้ตัว

"เงียบ!"

เขาสั่ง มืออีกข้างล้วงลงไปใต้กระโปรง ลูบไล้ผ่านกางเกงในผ้าฝ้ายที่เปียกชื้นทั้งจากฝนและน้ำรักที่เริ่มซึมออกมา เขาใช้นิ้วกรีดผ่านรอยแยกของร่องสวาท ลูบวนจนเธอขาเกร็ง

"อ๊ะ... อือ..."

เธอกัดปากพยายามกลั้นเสียง แต่ความเสียวซ่านทำให้เธอโค้งตัวรับสัมผัส ภีมยิ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ