บทที่ 22 พ่อสามีเบามือหน่อยค่ะ บทที่ 2

จนกางเกงในตัวจิ๋วเปียกชุ่ม

“ค่ะ”

เธอตอบเสียงสั่น มือเกาะราวบันไดแน่น ใจเต้นโครมคราม เธอรู้ว่าไม่ควรมาที่นี่ แต่คำสั่งของระพีเมื่อตอนเย็นที่บอกให้เธอลงมาช่วยตรวจระบบไฟหลังไฟดับ มันเหมือนคำสั่งที่ไม่อาจขัดขืน

ทันใดนั้น เท้าของเธอสะดุดบางอย่างบนพื้น ลลิตาเซไปข้างหน้า ร้อง

“ว้าย!”

แต่ก่อนที่ร่างจะก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ