บทที่ 3 อาจารย์ บทที่ 3
ฝ้ายสีขาว เปียกชุ่มน้ำไหลเยิ้มจนติดนิ้วเขาเป็นสาย
“โอ๊ย… พิมพ์… เงี่ยนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”
เขากระซิบเสียงแหบ แล้วสอดนิ้วเข้าไปสองนิ้ว ขยับเข้าออกช้า ๆ จนเธอครางลั่น พิมพ์ลดาเอามือกุมปาก แต่ยันสะโพกโยกเข้าหานิ้วเขาเอง
“หนู… หนูไม่รู้ค่ะ…”
เขาคุกเข่าลงตรงหน้าเธอช้า ๆ สายตาไม่ละจากจุดนั้นเลยแม้แต่วินาทีเดียว กางเกงในผ้าฝ้ายสีขาวบาง ๆ ถูกนิ้วโป้งสองข้างเกี่ยวขอบ แล้วรูดลงช้า ๆ จนถึงข้อเท้า ผ้าชิ้นนั้นเปียกชุ่มจนหยดน้ำ
พิมพ์ลดายืนขาสั่น ขมิบขาแน่น แต่เขาจับข้อเท้าทั้งสองข้างแยกออกเบา ๆ จนจุดที่ยังไม่เคยถูกแตะต้องโผล่ให้เห็นเต็มตา
ชมพูอ่อน ๆ เรียบเนียนมีขนอุยเบาบาง เม็ดเล็ก ๆ บวมด้วยความเสี้ยนที่เธอไม่รู้ตัว น้ำเหนียวเยิ้มลงต้นขาใน
ธัชชัยกลืนน้ำลายเสียงดัง ครางต่ำ ๆ ดังขึ้นในลำคอเขาโดยไม่ตั้งใจ
“สวย… ของหนูสวยมากเลย”
เขาก้มลงใกล้ พ่นลมหายใจร้อน ๆ พัดติ่งเนื้อ แล้วแลบลิ้นออกมาเลียตั้งแต่รูก้นยันเม็ดในครั้งเดียว
“อ๊าาา!” พิมพ์ลดาร้องลั่น ตัวสะดุ้งสุดแรง
ปากเขาไม่รอช้า ดูดเนื้อเล็กเข้าเต็มปาก วนลิ้นรอบ ๆ สลับดูดแล้วดูดอีก มือใหญ่สองข้างประคองก้นเธอไว้ไม่ให้ล้ม
เสียงชุ่ม ๆ ดังขึ้นไม่ขาดสาย น้ำสวาทของนักศึกษาสาวพุ่งใส่ปากทุกครั้งที่เขาออกแรงดุน
พิมพ์ลดาเอามือจิกผมเขาแน่น สะโพกโยกเข้าหาปากเขาเองโดยไม่รู้ตัว
“อาจารย์… อ๊าาา…”
เขายิ่งดูดแรงขึ้น สอดลิ้นเข้าไปในรูตอดขยับเข้าออกถี่ พิมพ์ลดาแอ่นตัวโค้งสุด ขาเธอสั่นระริก น้ำหลั่งรินใส่ปากอาจารย์
“อ๊า!”
ร่างของเธอกระตุก เธอไม่รู้ว่านี่คือความสุขสม ดวงตาหรีปรือพร่า ร่องสวาทมีน้ำรสหวาน ๆ ทะลักเอ่อจนเขาต้องกลืนลงคอสองสามครั้ง
เขาใช้ลิ้นละเลง วนลิ้นรอบเม็ดเนื้อที่กำลังกระตุกไม่หยุด
พิมพ์ลดายืนขาอ่อนแทบยืนไม่อยู่ น้ำตาไหลพราก ยิ้มเอียงอายมองลงมาที่เขา
“อาจารย์…”
เขายกหน้าขึ้น ปากและคางเปียกชุ่มไปด้วยน้ำสวาทของพิมพ์ เขาลุกขึ้นร่างทะมึนอยู่ตรงหน้าเธอจนบังแสงโคมไฟทั้งดวง
นิ้วยาวรูดเข็มขัดเสียง “คลิก” ซิปกางเกงสแลคสีดำถูกดึงลงช้า ๆ แล้วเขาถกกางเกงพร้อมบ็อกเซอร์ลงแค่ครึ่งน่องในคราวเดียว
ลำเนื้อเด้งออกมาเต็มตาเกือบเก้านิ้ว ใหญ่จนกำมือเดียวไม่รอบ เส้นเลือดปูดโปนรอบลำสีอ่อน ปลายหัวแดงเป็นมันเงา น้ำคาวสวาทของอาจารย์หยาดออกจากรูเล็ก ๆ ขณะที่เขาสาวช้า ๆ
พิมพ์ลดาตาโต อ้าปากค้าง “มัน… อาจารย์คะ”
เขาจับข้อเท้าเธอทั้งสองข้างยกขึ้น แยกกว้าง กางเกงในยังคาอยู่ที่ข้อเท้าข้างหนึ่ง อาจารย์ย่อเข่าแทงหัวถอกชิดปากรูทางเข้าเปียกชุ่ม เขาขยับเอวเบา ๆ ถูหัวขึ้นลงตามร่องหลายรอบจนเธอคราง
“อาจารย์… อ๊า”
เขาค่อย ๆ ดันเข้าไปช้า ๆ ให้เธอรู้สึกถึงลำยาว ท่อนหัวเห็ดดันร่องเยิ้มเนื้อแน่นเข้าไปทีละนิด ทางรักถูกบังคับให้ขยายกว้าง เขากระแทกความบริสุทธิ์ขาดออก
พิมพ์ลดากัดปากแน่น ครางในลำคอ “เจ็บ… อ๊าาา…”
เขาดันอีกครั้ง กระทุ้งจนสุดในครั้งเดียวฝังแน่น เธอสะดุ้งสุดตัว ขาเกร็งจนนิ้วเท้างุ้ม
เขาหยุดนิ่งครู่หนึ่ง ก้มลงจูบหน้าผากเธอเบา ๆ กระซิบข้างหู “เก่งมาก ของหนูกลืนอาจารย์หมดแล้วนะ”
จากนั้นเขาก็เริ่มขยับเอว ช้า ๆ แล้วเร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น ทุกครั้งที่กระแทกเข้าไปจนสุด เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ดับ ตับ ตับ ผสานเสียงแฉะ ๆ ในทางรัก
พิมพ์ลดาเอามือโอบคอเขาแน่น ครางชื่อเขาลั่นห้อง
“อาจารย์… อ๊ะ อ๊า”
อาจารย์หนุ่มกระทุ้งขึ้นหนัก ๆ มือยันกำแพงส่งท่อนเนื้อแข็งเข้าไปข้างในตัวนักศึกษาสาว แรงจนกำแพงดังปึก ๆ ทั้งคู่ลืมไปแล้วว่าตัวเองเคยกลัวอะไรกันมาก่อน
เขายังเอาไม่หยุด จังหวะหนักแน่น เข้าสุดกระแทกมดลูกเธอจนเสียงหวานครางดัง
“อ๊าาา… อาจารย์…”
เขาก้มลงใกล้ใบหูเธอ ลมหายใจร้อนผ่าว “ชอบไหม…” เสียงแหบต่ำ
“ค่ะ ค่ะ หนู อื้อ ชอบมาก อ๊า” พิมพ์ลดาเอามือสองข้างโอบคอเขาแน่น นิ้วเล็ก ๆ จิกต้นคอเขาเบา ๆ หน้าแดงก่ำ ตาเยิ้มปริ่มไปด้วยความเสียว
“แรง ๆ ค่ะ… อ๊า!”
คำพูดนั้นเหมือนจุดไฟในตัวเขา ธัชชัยยิ้มมุมปากจับเอวเธอแน่น ส่งท่อนลำปูดเลือดร้อนผ่าวกระทุ้งถี่ แรงขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ตับ ตับ รัวเสียจนแทบไม่มีช่องว่าง
น้ำสวาทใสของหญิงสาวไหลอาบท่อนขา กลิ่นหวาน ๆ ของเธอลอยเต็มห้อง พิมพ์ลดาแอ่นอกสุด โยกสะโพกสวน
“เร็วอีกค่ะ… แรงอีก… หนูใกล้แล้ว… อ๊าาา!”
เขาครางลึกในลำคอ ลำยาวเต้นตุบ ๆ ในช่องสวาทของเธอแล้วแตกน้ำ อุ่นซ่านพุ่งร้อนเต็มข้างในทางรักของเธอจนล้นทะลักออกมา ไหลตามท่อนลำหยดลงพื้นห้อง
พิมพ์ลดาสะดุ้งเสียวสุดตัว ขาสั่นระริก ตอดเนื้อยาวเขาแน่นจนเขาต้องหยุดนิ่งครู่หนึ่ง
“อาจารย์ อ๊า”
อาจารย์หลั่งน้ำจนแห้งเหือด แต่เขายังกอดเธอแน่นเหมือนกลัวเธอจะหายไป จูบปากเธอต่ออย่างหิวกระหาย ลิ้นเกี่ยวลิ้น ดูดปากกันจนน้ำลายไหลข้างปาก ของใหญ่ยังแข็งค้างอยู่ในทางสวาทเธอ ไม่ยอมดึงออก
แล้วเขาก็ขยับเอวเบา ๆ อีกครั้ง เธอครางในปากเขา เขากระซิบข้างหูด้วยเสียงแหบที่สุด
“คืนนี้ยังอีกยาวนะพิมพ์…” เขาขบใบหูเธอด้วยฟันเบา ๆ “อาจารย์จะทำให้หนูเสียวจนเดินไม่ได้… จะเอาหนูทั้งคืน”
พิมพ์ลดาหน้าแดงระเรื่อ ยกมือขึ้นลูบแก้มเขาเบา ๆ นิ้วเล็ก ลากผ่านหนวดสั้น ๆ
“ลองดูสิค่ะ…” เธอกระซิบตอบเสียงหวาน “ขอแค่ให้อาจารย์มีความสุข… หนูยอมให้ทำอะไรก็ได้”
คำนั้นทำให้เขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะแรกในรอบหลายปี แล้วเขาก็อุ้มเธอขึ้นจากกำแพง เดินไปวางบนโต๊ะทำงาน กวาดหนังสือและโน้ตบุ๊กลงพื้นดังกระจาย
คืนนั้นทั้งคืน ห้องแล็บชั้นเก้าเต็มไปด้วยเสียงครางหวาน ๆ ของพิมพ์ลดา เสียงเนื้อกระทบเนื้อที่หนัก
