บทที่ 2 เด็กดียั่วรัก 2
เด็กดียั่วรัก 2
เธอมองสันจมูกโด่งเรียว ริมฝีปากหนาล่างบางบนอย่างคนเอาแต่ใจ ผมดกหนาที่หวีเรียบลงน้ำมันอย่างนักธุรกิจ สวมชุดสูทราคาแพงสีดำ
ยังสังเกตด้วยว่าวันนี้เขาสวมนาฬิกาเรือนโปรด เรือนนี้เขาซื้อมาสองสามปีแล้ว เมื่อตอนไปสวิสเซอร์แลนด์กับหวานใจคนเก่าที่เลิกลากันไปแล้วหลังจากกลับมาได้ไม่นาน
ทว่าเขาไม่เคยเสียใจ เธอรู้ดี การที่อยู่ร่วมกันมานานทำให้สัมผัสไปถึงสันดาน ไม่ใช่สิ ตัวตนที่แท้จริงว่าเขาไม่เคยรักผู้หญิงคนไหน อย่างดีก็แค่ควงเล่นไปมาสักสามสี่เดือน มากสุดหนึ่งปี จากนั้นก็เปลี่ยนไปควงคนใหม่ และไม่เคยพาเข้าบ้าน
“เธอจะยืนมองอีกนานไหม ปิ่น”
“คะ ก็จนกว่าคุณคินท์จะสั่งให้ปิ่นทำอะไรค่ะ”
เธอยังยั่วอารมณ์โดยไม่ทันเห็นสีหน้าของคินท์ เขาพบว่าการที่เธอมายืนใกล้สุดในรอบหลายปีกำลังทำให้เขาหวั่นไหวในกลิ่นกายสาว และปิ่นแก้วเองไม่ใช่ผู้หญิงขี้เหร่ ตรงกันข้าม
รูปร่างแม้ว่าดูผอมบางทว่าอวบอิ่มอย่างที่เขาคิดว่าคงเต็มมือแน่นอน เอวเล็กและสะโพกผายรับกันดีกับส่วนสูงพอดี ไม่เตี้ยและไม่สูง
และที่เขาสังเกตเห็นในวันนี้คงเป็นริมฝีปาก ที่เติมสีแดงระเรื่อด้วยลิปสติก มันดึงดูดใจเขาตั้งแต่เธอเดินเข้ามาในห้อง
“ถ้างั้น มานั่งบนโต๊ะสิ ฉันจะได้สั่งงานได้ถนัด”
“บนโต๊ะ?”
“ใช่ ไม่กล้าหรือไง” เขาท้าทาย เลื่อนแก้วกาแฟและเอกสารออก แล้วเลื่อนเก้าอี้ถอยห่าง “ลงทุนยั่วฉันขนาดนี้ ถึงเวลาไม่กล้า ขี้ขลาด”
ปิ่นแก้วเม้มปากนิ่ง เธอรู้ว่ามันดูผิดแผกและไม่ใช่ตัวของเธอเอง แต่เมื่อเช้าเขาทำให้เธอฮึดสู้
ดวงตาหวานมองโต๊ะทำงานทำจากไม้อย่างดีสีเข้ม แล้วเหลือบสายตามองเขา ที่บัดนี้นั่งเท้าคางเอียงหน้ามาทางเธอ อย่างกับรู้ดีว่าเธอไม่มีวันทำ
แต่เขารู้จักเธอน้อยไป!
“ได้ค่ะ เอาสิคะ”
ปิ่นแก้วเดินไปนั่งขอบโต๊ะทันทีจนคินท์ต้องเป็นฝ่ายผงะ แต่ชั่ววินาทีเขากลับเลื่อนเก้าอี้มาจนชิดแล้วจับหัวเข่าเธออ้าออก
“คุณคินท์!!” ปิ่นแก้วโพล่งขึ้น น้ำเสียงตื่นตระหนกจนเขาหัวเราะ
“ไม่กล้าเหรอ” คินท์ท้าทายเธออีก
“ทำไมจะไม่กล้า ให้ถอดกางเกงในด้วยไหมคะ”
“เอาสิ ถอดแล้วถ่างให้กว้าง ๆ เลยนะ ฉันจะดู”
คินท์พูดจบเอนกายออกห่างยกมือกอดอกรอคอยว่าเด็กสาววัยยี่สิบตรงหน้าจะทำจริงดั่งที่พูดหรือไม่
แล้วแผ่นอกแกร่งพลันสะท้อนสะท้านขึ้นจากแรงสูดหายใจ นิ้วเรียวเล็กเคลือบสีแดงเริ่มเลื่อนเข้าในกระโปรงขยับสะโพกดุกดิก แล้วเจ้ากางเกงในตัวน้อยสีดำก็หลุดออกจนถึงหัวเข่า
เขาจดจ้องนิ่งตรงเป้า...
“เป้าแฉะ?”
“แปลกอะไร ที่คุณคินท์ยังเป้าตุง”
ปากหนาค่อยหยักยิ้ม “ค่อยยังชั่ว ฉันชอบคนปากดี ไม่ใช่ผู้หญิงเนียมอายเหมือนก่อน ถอดให้หมดสิ แล้วส่งมานี่”
“คุณคินท์ไม่คิดว่ามันแปลกประหลาดเหรอคะ”
“แปลกประหลาด อะไรล่ะ”
“ก็นี่มันห้องทำงาน”
“ทำอะไรแปลกใหม่บ้าง ชีวิตจะได้มีสีสันไง เร็วเอาออกมา”
ปิ่นแก้วยิ้มยั่วแล้วถอดกางเกงในออกจากเท้าจนได้ยื่นไปตรงหน้าแล้วโบก
“ไม่ยักรู้ว่าคุณคินท์โรคจิตไม่เบา ชอบดมเป้ากางเกงในเหรอคะ”
“แค่กับบางคน” คินท์คว้ากางเกงในตัวเล็กมาถือไว้แล้วใช้นิ้วชี้ปาดกลางเป้า “แฉะจริง ๆ ด้วย”
เธอยิ้มแก้มปริยามมองริมฝีปากและจมูกถูกกางเกงในตัวเล็กของเธอปิดจนมิด และทรวงอกขยายขึ้นจากแรงสูดดม
“หอมไหมคะ”
“หอม ตรงนั้นจะหอมเหมือนกันไหม”
“คุณคินท์ต้องลองดมเอง”
ปิ่นแก้วเอียงหน้าเล็กน้อย “หรือว่าคุณคินท์อยากเห็นหัวนมปิ่นก่อนดี”
“ทั้งสองอย่างไม่ได้หรือไง”
“อย่าโลภมากสิคะ คุณคินท์ต้องเลือก นม หรือ...” เธอเลื่อนมือด้านล่างลูบต้นขาแล้วค่อยอ้า แต่ไม่มากพอให้เห็นซอกหลืบข้างใน
“ฉันมันพวกใฝ่ต่ำ เดรัจฉาน ชอบที่ชื้นแฉะ เปียกและอุ่น”
คินท์ดันตัวออกห่างอีกเล็กน้อยด้วยการลากเก้าอี้ ล้อเล็กหมุนเป็นวงแล้วหยุด เขาปรับเบาะเอนตัวลงไม่ถึงกับนอนแล้วยกมือขึ้นชี้นิ้ววนเป็นวงกลมกลางอากาศ
“นิ้วฉันมันชอบอะไรแบบโพรง ๆ ถ้ำ นุ่มรัด”
ปิ่นแก้วยังยิ้มยามขยับตัวถลกกระโปรงขึ้นจนพ้นแล้วเหน็บไว้ ไม่ใส่ใจว่ากระโปรงสวยตัวนี้จะเกิดรอยยับย่น จากนั้นจึงเริ่มเปิดหัวเข่าออก
“อีก ถ่างอีก”
“อืม...กว้างขนาดไหนคะ” ปิ่นแก้วเริ่มเอนกายลงนอนราบแล้วรวบขาเข้าหากัน
“เธอหุบขา”
“แล้วแบบนี้ ไม่ชอบเหรอคะ” เรียวขางามหุบเข้าหากันจนชิดจากนั้นปิ่นแก้วจึงค่อยยกสูงจนปลายเท้าชี้ขึ้นฟ้า
เธอรู้ดีว่าท่านี้รอยแยกเนื้อสาวอวบอูมจะยังปิดสนิท ทว่าจะยิ่งเพิ่มแรงตัณหาเพราะเนินสวาทอวบเป็นพลู คุณคินท์จะยิ่งคลั่งต้องการให้เธอเปิดแยกออก แล้วจริงดั่งคาด
“สวยมาก แต่ปิ่นต้องถ่างขาออก ฉันอยากเห็นข้างในมากกว่า”
เธออ้อมมือลงด้านล่างกระทั่งปลายนิ้วสัมผัสร่องกลีบบาง ถ่างนิ้วชี้และนิ้วกลางแยกเนื้อหวานออกจากกัน
“ไม่พอ มันน้อยไป ปิ่นต้องถ่างขา...ให้กว้าง”
ปิ่นแก้วจึงลุกขึ้นนั่งแล้วเปิดขาแทน เธอจับหัวเข่าตัวเองไว้ถ่างออกให้เขาได้มองเห็นเนื้อรักสีสวยสดขนอุย
“อืม ดี มองเห็นแล้ว”
คินท์ลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าใกล้ ใกล้จนเธอได้กลิ่นบุหรี่ กลิ่นน้ำหอมเร้าใจเพศชาย เขายืนตรงกลางหว่างขา จับให้หัวเข่าเธออ้าออกอีกก่อนจะเคลื่อนฝ่ามือเข้าไปใกล้เฉียดแล้วใช้นิ้วหมุนวนกลุ่มขนน่ารัก
“แต่ฉันไม่ชอบผู้หญิงขนดก” เขาชอนไชเข้ากลุ่มขนสัมผัสผิวเนื้อสาวแล้วลูบลงด้านล่างถึงรอยแยก ค่อยให้นิ้วชี้ลูบไล้ผ่ากลางร่อง
“ไม่ชอบ แต่เป้าคุณคินท์แข็งโด่เลยนะคะ” เธอคว้าหมับเต็มมือบีบให้พอรู้สึก
“เป็นธรรมดา เวลาเห็นอะไรที่มัน ลื่น ๆ สีอ่อน มันมักจะตั้งโด่ แต่มันจะไม่ยอมเข้าไปหรอกจนจะถางหญ้าออกจนหมด”
“ฮึ คุณคินท์ไม่ถามปิ่นบ้างหรือคะว่า ปิ่นอยากให้เอาเข้าหรือเปล่า”
คินท์ยิ้มกรุ่มกริ่มเลื่อนนิ้วชี้เข้าไปจนลึกหมดข้อ ขยับอยู่ในภายในโพรงนุ่มนิ่ม
“ไม่อยากให้เข้าแต่ว่า...อืม โคตรแฉะ” เขาเลื่อนนิ้วออกลากน้ำเหนียวหนืดขึ้นเอาเข้าปาก “ถ้าอยากให้เลีย ต้องถางหญ้า”
