บทที่ 3 เด็กดียั่วรัก 3
เด็กดียั่วรัก 3
ปิ่นแก้วขยับริมฝีปากยิ้มเช่นกันแล้วเลื่อนตัวเองลงจากโต๊ะ ผลักอกแน่นมัดกล้ามออกเดินย้ายสะโพกไปยังอีกด้านของโต๊ะทำงาน ขยับกระโปรงลง
“ถ้าอย่างงั้น คุณคินท์คงต้องรอก่อน เพราะปิ่นชอบบ้านที่มีสนามหญ้า”
คินท์แหงนศีรษะหัวเราะเสียงดัง
“คุณคินท์หัวเราะทำไมคะ ปิ่นพูดอะไรผิด”
“เปล่า ฉันแค่เพิ่งจะรู้ว่าเธอเนี่ยมันร่านไม่เบา”
“ปิ่นไม่ได้ร่านสักหน่อย”
เขาหุบยิ้มยกนิ้วดูดน้ำ “ขนาดไม่ร่านนะ” เรียวลิ้นหนาขยับเลีย “น้ำมากขนาดนี้ ถ้าแตกคงไหลนอง”
ปิ่นแก้วพวงแก้มแดงระเรื่อ ตอนนี้เธอคิดว่าตนเองเริ่มล้ำเส้นบางอย่างมากเกินไปแล้ว จากที่ตั้งใจแกล้งยั่วยวนให้คุณคินท์กระหายในรสสวาทเธอ กลับกลายเป็นเธอกำลังตกลงในบ่วงเสียเอง
อารมณ์หญิงสาวที่ต้องการลิ้มชิมเพศรส ต้องการร่างหนั่นแน่นและท่อนเนื้อใหญ่
เธอกำลังต้องการเขา คุณคินท์
ปิ่นแก้วเสแสร้งยิ้มหวานแล้วหมุนกาย “ปิ่นทำงานก่อนดีกว่า ปิ่นเล่นมามากพอแล้ว”
“ขี้ขลาด”
เสียงทุ้มเบาต่ำลอยตามหลังเธอไป ปิ่นแก้วยังได้ยินเต็มชัดสองหู
ขี้ขลาด...
แน่หล่ะ ในเมื่อเธอยังบริสุทธิ์ และการเล่นกับคุณคินท์ ก็เหมือนเล่นกับไฟดี ๆ นี่เอง เธอยังไม่อยากให้ไฟร้อนลวกมือ และเผลอ ๆ อาจลวกลามไปถึงหัวใจ
ทว่า...ความคิดนั้น ไม่กล้าเล่นกับไฟคงมีเพียงปิ่นแก้วฝ่ายเดียว เพราะคุณคินท์เมื่อได้รับการยั่วจนไฟจุดติด มีหรือจะยอมปล่อยสาวน้อยให้หลุดมือ
คินท์ยังเอานิ้วเข้าปากครุ่นคิดถึงน้องสาวบุญธรรม เด็กในบ้าน ลูกคนใช้ที่พ่อเขาอุปการะเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก
ปิ่นแก้ว..
อีกมือขยำกางเกงในลูกไม้สีดำเล่นแล้วยกขึ้นดมอีกครั้ง
เธอไม่รอดมือฉันแน่ ปิ่นแก้ว
ยามกลางคืนของเมืองหลวง ปิ่นแก้วยังได้ยินเสียงรถบนถนน ราตรีที่ไม่เคยหลับใหล แล้วมองโทรศัพท์ตอนนี้เวลาปาไปเกือบห้าทุ่มแล้ว แต่คุณคินท์ยังไม่กลับบ้าน
ตุบ
เธอโยนโทรศัพท์ลงเตียงแล้วพลิกนอนคว่ำ นี่เธอคงไม่ได้หลงชอบเขาไปแล้วหรอกนะ แค่ยอมให้เขาจับของสงวนเท่านั้น ยังไม่ถลำลึกไปกว่านี้เลย
บรื้นนนน
เสียงรถเลี้ยวเข้าบ้านทำให้เธอลุกจากที่นอนแล้วชะเง้อมองจากหน้าต่างลงไปด้านล่าง ก่อนจะนึกขึ้นได้รีบไปปิดไฟจนเหลือแต่โคมหัวเตียง
แล้วนอนนิ่งเงียบเพื่อฟังเสียงฝีเท้าหนักแน่น ที่เธอมักเฝ้านอนฟังมาหลายปียามที่เขาย่ำเท้าผ่านหน้าห้องเธอเพื่อไปยังห้องนอนตัวเอง
แต่แล้ว...
กุกกัก กุกกัก
เธอแสร้งนิ่งเงียบนอนเฉย แต่ดวงตาเพ่งมองลูกบิดประตู
เอาแล้ว คุณคินท์จะเล่นเธอแล้ว เอาไงดี
เธอมองลูกบิดแต่เพียงพักเดียวก็เงียบเสียงไป จากนั้นคุณคินท์จึงเดินเลยห้องเธอในที่สุด
ปิ่นแก้วถอนหายใจแล้วพลิกนอนหงาย ได้แต่ก่นด่าตัวเองในใจว่า
ไม่น่าเลย เมื่อกลางวันนี้เธอไม่น่ายั่วคุณคินท์เลย
ทว่าของอย่างคินท์ เมื่อตัดสินใจจะลองของดีแล้วไม่มีพลาด
เขาอาบน้ำสบายใจสวมเพียงเสื้อคลุมแล้วขึ้นเตียงนอนรอเวลา กะเอาว่าสักชั่วโมงกว่าคงพอ มือไถโทรศัพท์กระทั่งคาดว่าผ่านล่วงเลยมาพอสมควรแล้วจึงลุกขึ้นแล้วเปิดลิ้นชักหยิบลูกกุญแจสำรอง
รอยยิ้มอย่างซาตานชั่วร้ายผุดพรายบนดวงหน้าคมเข้มยามไขประตูอย่างเบามือ แล้วไร้เสียงตอบรับภายในห้องปิ่นแก้ว
เขาปิดประตูตามหลังลงกลอนให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครเข้ามาได้ จากนั้นจึงลงน้ำหนักฝีเท้าเบากว่าทุกวันตรงไปที่เตียง ที่ซึ่งแสงไฟโคมสีนวลตากำลังสาดส่องเรือนร่างเร้าอารมณ์จนแก่นกายลุกโชน
คินท์ถอนเสื้อคลุมโยนทิ้ง ค่อยดึงผ้าห่มออกก่อนอันดับแรก ยืนจับจ้องชุดนอนเนื้อบางสีขาวบริสุทธิ์ แล้วคุกเข่าจับหัวเข่าเธอเปิดออกแล้วจึงโน้มตัวลงนอนกลางหว่างขา
เคลื่อนใบหน้าแกร่งคมสัน จมูกโด่งสันตามกลิ่นสาปสาว กลิ่นหอมยวนใจ มือดันต้นขาให้เปิดถ่างอย่างเบามือ
“อืม หอม”
ภายในห้องมือสลัวมีเพียงแสงจากโคมส่องสว่าง แต่ยังพอมองเห็นโหนกเนื้อสาวอูม รูทางเข้ายังเล็กและปิดน่าประหลาด
จากที่เห็นเมื่อเช้าเขาคาดว่าปิ่นแก้วคงเคยมือชายมาแล้วมากมาย แต่เมื่อได้มองเห็นร่องเล็กใกล้ ๆ จึงชักไม่แน่ใจ
ทว่าในเมื่อเขาลงทุนจะลักหลับน้องสาวบุญธรรมคนนี้แล้ว ไม่มีอะไรเปลี่ยนใจเขาได้
เรียวลิ้นทั้งสากระคายใหญ่หนาปาดไล้ขึ้นเชื่องช้า
เฮือก...
ปิ่นแก้วสะดุ้งตื่นตกใจทันที บิดขาแต่ถูกจับกำไว้แน่นถ่างกว้าง เอนตัวขึ้นมองจึงได้สบตาร้อนแรงกล้ามุ่งมั่นกำลังแลบลิ้นเลียลงกลางร่องตรงเม็ดกระสันอีกครั้ง
“อือออ คุณคินท์!!”
มือเล็กคว้าเส้นผมเขาไว้ผลักออก แต่แรงสาวหรือจะสู้แรงชายได้ ยิ่งทำให้คินท์มุดหน้าเข้าใกล้ตวัดถี่รัวทั้งครอบปากลงดูดเนื้อปลิ้น
“ซู้ด อ่า หอม อร่อย อืม..”
เธอตาเบิกกว้างตื่นตระหนก มองซ้ายขวาเพื่อหาหนทางช่วยตัวเองแต่ดูแล้วไร้ทางหนี ซ้ำร่างแกร่งเบื้องล่างท่าทางเตรียมพร้อมเต็มที่ เปลือยทั่วร่าง
“อย่า อ่า คุณคินท์ เราทำไม่ได้ อ่า”
“ทำไมล่ะ อ่า แพร่บ น้ำออกแล้ว เธอเองก็อยาก ร่าน ฉันจะสนองเธอให้สาสมกับความเงี่ยน ซู้ดดด”
พูดจบครอบปากลงดูดน้ำอย่างแรงจนเธอเอนกายแหงนศีรษะรวดร้าว แล้วสะดุ้งอีกครั้งเมื่อคินท์สอดใส่นิ้วยาวถึงสองนิ้ว ชักรูดเข้าออก
แฉะ แฉะ แฉะ
จริงอย่างที่คินท์พูดมา เธอแฉะมากจนเกิดเสียงน้ำยามเขาสอดนิ้ว ยิ่งเขากระทุ้งใส่แรงเสียงน้ำยิ่งดังและเหมือนจะไหลเอ่อออกมามากจนน่าอาย
“มะ ไม่ได้ อ่า คุณคินท์ อ่า”
“เสียวยัง ดีไหม แพร่บ ซู้ดด อร่อย”
ปิ่นแก้วหน่วงร้าวแปลกประหลาด เธอไม่เคยพบเจออาการนี้มาก่อน จึงทำได้เพียงบิดกาย ต้องการปลดปล่อยบางอย่าง สิ่งที่เธอไม่รู้
เธอเอนร่างอ่อนแรงลงบนเตียงมือยังจับศีรษะคุณคินท์ไว้ แต่แทนที่จะดึงออกกลับกลายเป็นดันเข้าแล้วแอ่นกลางลำตัวขึ้นสูง แว่วเสียงเขาหัวเราะในลำคอก่อนจะดูดเลียน้ำหวานต่อ
นิ้วยาวรูดถี่รัวแล้วเปิดแหวกเนื้อจนเห็นร่องรักด้านใน แหย่เรียวลิ้นยาวเข้าไปเคลื่อนวน
“อ่า คุณคินท์ อ่า อ๊าช์”
“ซู้ด แพร่บ แพร่บ อืม ดี อร่อย น้ำไหลออกมาแล้ว”
เธอส่ายหน้า ยิ่งปากหนาครอบลงดูดแรง เธอคล้ายจะถึงสวรรค์ ทางรักเบ่งบานตอบรับนิ้วแกร่ง สายธารน้ำหวานจากความต้องการเพศรสเอ่อทะลัก
“อ่า คุณคินท์ ปิ่น ทำไมปิ่น อ่า”
“เธอจะเสร็จแล้ว อ่า ดีเลย ขยี้ให้แรง ๆ ดีไหม”
คุณคินท์ไม่รอให้ปิ่นแก้วอนุญาต เขากดนิ้วหัวแม่มือลงตรงกลางแล้วขยี้พร้อมกับสอดอีกสองนิ้วเข้าไป
“อ่า อ๊าชช์”
