บทที่ 5 เด็กดียั่วรัก 5
เด็กดียั่วรัก 5
“หนูปิ่น”
“คะ”
ปิ่นแก้วสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อครู่เธอเผลอมัวใจลอยคิดเรื่องเมื่อคืนไม่ทันได้ยินเสียงพ่อบุญธรรมเรียก
“เป็นอะไรลูก เหม่อหรือไง”
“ค่ะ หนู นอนดึก”
“ทำไมล่ะ เมื่อวานเห็นขึ้นบ้านเร็ว”
เธอเลือกที่จะนิ่งเงียบ พยายามไม่ชำเลืองมองไปทางโต๊ะอีกด้าน ผู้ชายหน้าทนที่นั่งยิ้มกริ่มทานอาหารเช้าเอร็ดอร่อย
“สงสัยปิ่นคงเหนื่อยจากงานวันแรกครับ”
“เออ ใช่แล้ว แกใช้น้องหนักหรือเปล่าเจ้าคินท์”
“โธ่..พ่อครับ ใครจะกล้าใช้ลูกรักของพ่อกัน”
“ไอ้นี่ ดูพูดเข้า หนูปิ่นอย่าไปถือสาพี่เขานะ กินให้เยอะ ๆ จะได้มีแรงไปทำงาน”
“ค่ะ”
“แล้วไปพร้อมกันเลยไหม คินท์ให้น้องไปด้วย”
“ครับก็ดี ผมว่าจะแวะร้านยาสักหน่อย”
“ร้านยา? แกไม่สบายหรือไงเจ้าคินท์”
“เปล่าครับพ่อ แต่มีเรื่องต้องซื้อ”
คินท์อมยิ้มหยิบขนมปังปิ้งขึ้นกินแล้วมองหน้าหวานที่ยังก้มหน้างุดไม่กล้าสบตา
“ไปเลยดีกว่าครับ เดี๋ยวรถติด ไปเร็วปิ่น”
“ค่ะ”
เธอจึงจำใจลุกขึ้นเดินตามออกไปกระทั่งเข้าไปนั่งในรถ
หมับ!! ฝ่ามืออุ่นจับหัวเข่าเธอทันที
“คุณคินท์!” เธอรีบคว้ามือเขาไว้เสียก่อนที่จะลุกลามเลื้อยเข้าไปในกระโปรง
“สัน แวะร้านขายยาก่อน”
ตอนนี้มือเล็กของเธอกลายเป็นถูกคินท์จับกุมไว้เสียแล้ว เธอพยายามนั่งนิ่งกลัวว่าลุงสันคนขับรถจะสังเกตเห็นกระทั่งถึงร้าน
“ลงไปด้วยกัน”
“ปิ่นลงไปซื้อคนเดียวก็ได้นี่คะ”
“ไม่ได้ ทำด้วยกันก็ไปด้วยกัน”
เธอกัดริมฝีปากแล้วลงจากรถเดินตามเข้าไปในร้านขายยา ยืนหน้าแดง
“ซื้อยาคุมฉุกเฉินครับ”
เภสัชกรชายมองพวกเราทั้งคู่หัวจดเท้าแล้วจึงหยิบมาให้
“มันไม่ดีต่อสุขภาพผู้หญิง ถ้าไม่พร้อมก็ใส่ถุงยางสิครับ”
“พอดีไม่ชอบครับ ชอบสด”
เธอแทบเอาหน้าซุกแผ่นดินหนีอายจัด จะเดินหนีก็ไม่ได้ เพราะเขายังดึงเธอไว้
“ถ้างั้น ซื้อยาคุมไปแล้วกัน”
เภสัชกรค่อยสีหน้าดีขึ้นแล้วจัดยาให้พร้อมบอกวิธีการกิน ส่วนปิ่นแก้วทำเพียงหน้าแดงรับฟัง ไม่ปริปากออกมาสักคำ
ปัง!
“เย็นนี้ลุงสันไม่ต้องมารับ”
“ครับ”
“แต่ว่าปิ่นจะกลับยังไงล่ะคะ”
“พี่จะพาไปที่อื่น เดี๋ยวกลับรถอีกคัน”
ในเมื่อตอนนี้เธอไม่สามารถเถียงเขาในรถได้ เพราะกลัวว่าจะเผยพิรุธออกมา จึงเลือกที่จะเงียบไปก่อนแล้วตอนเย็นค่อยคิดหาทางอีกที
“เข้ามาสิ”
เธอมองประตูห้องคอนโดมิเนียมของคุณคินท์เปิดกว้าง เขายืนรออยู่ด้านในส่งสายตาบังคับระคนรำคาญ ที่เห็นเธอชักช้าลังเลใจอยู่หน้าประตู
“เข้าไปทำไมคะ ปิ่นกลับบ้านดีกว่า ถ้าขืน.. ว้าย คุณคินท์”
ปิ่นแก้วพูดไม่ทันจบโดนคุณคินท์ดึงข้อมือลากเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูลงกลอนทันที
ปัง!!
“เมื่อวานตอนเช้า ฉันเห็นเธอยังร่าน ทำท่าทางยั่วยวนดี ทำไมพอได้โดนเปิดซิงไปแล้วถึงกลับเปลี่ยนเป็นขี้อาย”
คินท์พูดพลางดึงลากให้ปิ่นแก้วเดินไปในห้องแล้วผลักนั่งบนโซฟา
“ปิ่นค้างไม่ได้นะคะ ถ้าคุณพ่อรู้เข้าจะเป็นเรื่อง”
“เธอก็อย่าพูดไปสิ โทรไปบอกพ่อว่าจะค้างบ้านเพื่อน”
ปิ่นแก้วมองโทรศัพท์ของเธอเองที่คินท์หยิบออกมาจากกระเป๋าสะพายแล้วยื่นส่งให้
“เร็วสิ โทรไปบอกพ่อ”
ปิ่นแก้วแหงนหน้ามองร่างสูงที่ยังยืนค้ำ แล้วมองโทรศัพท์ก่อนจะยื่นมือออกไปรับมา ปัดหน้าจอหาเบอร์พ่อบุญธรรม
“คุณคินท์! ทำอะไร ปิ่นจะโทรศัพท์ อย่านะคะ”
เธอตกใจจนผงะถอยหลัง แผ่นหลังกระทบเบาะนุ่มโซฟา เมื่อคุณคินท์คุกเข่าลงตรงหน้าแล้วจับหัวเข่าเธอเปิดออกพร้อมถลกกระโปรงขึ้นตาม
“เธอโทรไป ส่วนฉันจะทำอะไรก็เรื่องของฉัน”
“ไม่ ไม่ได้ค่ะ นี่มัน”
“โทรเดี๋ยวนี้ปิ่น” น้ำเสียงคุกคามทุ้มต่ำทั้งยังส่งสายตาดุดัน ทำให้ปิ่นแก้วรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาจริง ๆ
ตามปกติคุณคินท์ไม่ใคร่ชอบขี้หน้าเธอเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอได้มามีอะไรกันท่าทีแม้จะอ่อนลงมาบ้าง แต่อย่างไรคุณคินท์ยังคงไม่ชอบหน้าเธออยู่ดี
เธอปัดเบอร์โทรศัพท์จนเจอเบอร์ของพ่อบุญธรรมแล้วรีบกดโทรออก พอดีกับคินท์ถอดกางเกงในเธอจนสำเร็จ
เขาลากเธอมาขอบโซฟา ดึงกางเกงในออกจากตัวแล้วเคลื่อนกายเข้าหา รูดซิปลงแล้วงัดท่อนเนื้อยาวสีอ่อนออกมา
“คุณคินท์!! ไม่ได้นะ ปิ่นกำลังจะโทรหาพ่อคุณ อ่า เดี๋ยว อ่า”
“ฉันมองเธอเดินไปเดินมาทั้งวัน เสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วปิ่น อ่า ขอเสียบก่อนแล้วกัน”
คินท์คุกเข่าบนขอบโซฟากดหัวเข่าเล็กของสาวใต้ร่างไว้แน่นแล้วสอดใส่ปลายหัวฉ่ำน้ำ
“ซี้ดดด แน่น อ่า”
เพราะเธอยังคงสาวสดและเพิ่งถูกเปิดบริสุทธิ์ ทางรักจึงยังคับแคบ เพียงชายหนุ่มดันหัวมนเข้าจึงครางเสียวลั่น
ปัก!!
เขาไม่รอช้า กระแทกตอกใส่ลงจนมิดโคนแล้วหยุดนิ่งแหงนหน้ากัดฟัน
“อืมมมมม”
กริ๊ง!!!
เมื่อครู่พ่อบุญธรรมไม่ทันรับสาย เธอจึงได้วางโทรศัพท์ไป แต่พอคินท์เริ่มฝั่งท่อนเนื้อจนมิด พ่อบุญธรรมกลับเป็นฝ่ายโทรกลับมา
“รับสายสิ รับสายพ่อฉัน อ่า แล้วบอกว่าคืนนี้ค้างบ้านเพื่อน”
“แต่ว่า คุณคินท์ ปิ่น อ่า ปิ่นจะพูดไม่ได้”
คินท์แย่งโทรศัพท์ออกมาจากมือแล้วปัดรับให้ก่อนจะโยนลงกลางอกแล้วจัดการเคลื่อนลำร้อนอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
“คะ ค่ะ อึก ค่ะ คุณพ่อ อึก อืม ปะ เปล่าค่ะ ไม่ได้เป็นอะไร”
คินท์กระแทกอย่างแรงแล้วบด
“อื้ออออ หนูแค่ อะ ข้าวติดคอค่ะ”
คนด้านบนได้ยินแล้วยิ้มกว้างถอยท่อนเนื้อออกจนสุดแล้วกระทุ้งเสยมิด โทรศัพท์แทบร่วงจากมืออ้าปากหอบตาพร่า
“หนู โทรมาบอก อึก อึก คืนนี้นอนบ้านเพื่อนค่ะ”
เธอรีบปัดวางสายแล้วขว้างโทรศัพท์ใส่อกแกร่งที่กระเพื่อมไหวหัวเราะชอบใจก่อนจะจับข้อเท้าเธอแหกกว้าง กระทุ้งลำร้อนเสยถี่รัว
“อ่า ซี้ดดด อ๊าชช์”
ทั้งคู่ไม่ทันได้ถอดเสื้อผ้าออกด้วยซ้ำ คินท์ก็จัดแจงกระแทกดุ้นใหญ่เข้าใส่ไม่ยั้ง
แรงชายร่างโตทำเธอกระเทือนสั่นไหวบนโซฟา มือยันร่างคุณคินท์ไว้
“เบาค่ะ อ่า ปิ่นยังเจ็บ อ่า จุกด้วย”
“เจ็บอะไร น้ำจะแตกอยู่แล้ว”
“เปล่านะคะ อ่า อ๊าช์”
“ปากแข็ง ข้างในตอดแน่นขนาดนี้ ซี้ดด จนเสียวไปหมดเลย”
คินท์ถอนกายแกร่งออกแล้วยืนตรงหน้า ดึงศีรษะปิ่นแก้วให้เคลื่อนเข้าหากลางลำตัว
“ดูดดุ้นฉันหน่อยสิ น้องสาว”
