บทที่ 21 คืนที่อดีตไม่ยอมปล่อย

“พี่วา!”

ภริดาสะดุ้งตื่นพร้อมเสียงเรียกที่หลุดออกจากปาก

หัวใจเต้นกระหน่ำจนเจ็บหน้าอก เธอรีบยันตัวลุกขึ้นนั่ง หายใจหอบ มือทั้งสองข้างกำผ้าห่มแน่น

ห้องนอนมืดสนิท มีเพียงแสงไฟจากถนนลอดผ่านม่านเข้ามา

ไม่มีเสียงน้ำ ไม่มีใครร้องขอความช่วยเหลือ

แต่ความรู้สึกเย็นจัดที่โอบรัดร่างกายในฝันยังชัดเจนเหลือเกิน

ริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ