บทที่ 26 ถ้าคนที่หายไปเป็นริดา

เสียงสัญญาณโทรศัพท์ตัดไปอีกครั้ง

ปราณยุตลดโทรศัพท์ลงจากหู ก่อนมองเวลาบนหน้าจอ

สามทุ่มสี่สิบห้านาที

เขาโทรหาภริดาเป็นครั้งที่สิบสองแล้ว แต่ยังติดต่อไม่ได้

เสียงฝนกระหน่ำกระจกหน้าต่างดังจนแทบกลบเสียงเครื่องปรับอากาศ ท้องฟ้าด้านนอกมืดสนิท มีเพียงแสงไฟหน้ารถที่เคลื่อนตัวช้า ๆ บนถนน

เมื่อสองชั่วโมงก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ