บทที่ 18 บ้านลับและข้อความที่ไม่เคยถูกลบ -1-

“เราไม่ได้กลับคฤหาสน์”

เอเลนาพูดขึ้นหลังจากตรวจเส้นทางบนโทรศัพท์เป็นครั้งที่สาม รถแล่นออกจากถนนสายหลักมาสักพักแล้ว สองข้างทางมีแต่ต้นไม้กับความมืด แม้แต่แสงไฟจากท่าเรือก็หายไปตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

ดาเมียนเงยหน้าจากโทรศัพท์

“ไม่ได้กลับ”

“แล้วนายคิดจะพาฉันไปไหน”

“บ้านพัก”

“บ้านใคร”

“ของผม”

เอเลนามอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ