บทนำ
เขาบอกว่าเจ้าบ่าวยังไม่ตาย
บอกว่ามีคนกำลังตามฆ่าฉัน
และยื่นข้อเสนอให้แต่งงานกับเขาสามสิบวัน
ตอนแรกฉันคิดว่าดาเมียนเพียงฉวยโอกาสจากเรื่องทั้งหมด กระทั่งพบว่า
บ้านที่ฉันอยู่เป็นของเขา
คนที่คอยปกป้องฉันเป็นคนของเขา
เจ้าบ่าวของฉันก็เป็นคนที่เขาส่งมา
และบางที...แม้แต่งานแต่งที่ล่มลง
เขาก็อาจเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเอง
บท 1
แหวนเปื้อนเลือด -1-
“เอเลนา...โทรหาลูกาติดไหมลูก”
เสียงของแม่ดังขึ้นเป็นครั้งที่สาม ขณะช่างแต่งหน้ากำลังจะเติมลิปสติกให้เจ้าสาว
เอเลนายกมือห้าม ก่อนกดโทรออกอีกครั้ง
ไม่สามารถติดต่อหมายเลขปลายทางได้
เธอแทบอยากขว้างโทรศัพท์ทิ้ง
“เป็นยังไงบ้างลูก”
“เหมือนเดิมค่ะ”
สิบเอ็ดโมงสามสิบสองนาที อีกยี่สิบแปดนาทีพิธีแต่งงานจะเริ่มขึ้น แต่เจ้าบ่าวของเธอกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย!
“เขาอาจมีธุระกะทันหันก็ได้” โซเฟียพยายามปลอบ ทั้งที่ตัวเองเดินวนรอบห้องจนช่างแต่งหน้าต้องขยับหลบเป็นครั้งที่สอง “หรือรถเสีย แม่ว่าให้คนออกไปดูตามทางดีไหม”
“ถ้ารถเสีย เขาก็ต้องโทรมาสิคะ”
เอเลนาเปิดข้อความล่าสุดอีกครั้ง
พรุ่งนี้เจอกันที่งานแต่งนะ เจ้าสาวของผม
ส่งมาตอนห้าทุ่มสิบแปดนาที พร้อมภาพกาแฟสองแก้วจากร้านประจำ แก้วหนึ่งเป็นของลูกา อีกแก้วเป็นกาแฟดำไม่ใส่น้ำตาลของเธอ
ตลอดสองปีครึ่งที่คบกัน ลูกาไม่เคยลืมเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธอ เขารู้ว่าเธอจะปวดหัวถ้าทำงานจนลืมกินข้าว และยอมมานั่งรอหน้าห้องข่าวจนเกือบตีสองในคืนที่เธอต้องตามข่าวสำคัญ
เมื่อคืนเขายังโทรมาย้ำให้เธอรีบนอน
“พรุ่งนี้ห้ามแอบเช็กข่าวระหว่างพิธีนะ”
“ขอคิดดูก่อน”
“เอเลนา!”
“โอเค ๆ เจ้าบ่าวขี้บ่น”
เธอยังจำเสียงหัวเราะของเขาได้ดี แล้วผู้ชายที่ตื่นเต้นกับงานแต่งงานยิ่งกว่าเจ้าสาวจะหายตัวไปเฉย ๆ ได้อย่างไร
“หรือเขาจะเปลี่ยนใจ” โซเฟียหลุดปาก ก่อนรีบยกมือปิดปากตัวเอง
เอเลนาหันขวับ “แม่!”
“แม่ขอโทษลูก แม่แค่...”
เสียงเคาะประตูทำให้ทั้งคู่หยุดพูด
ผู้จัดการโรงแรมเปิดประตูเข้ามา สีหน้าของเขาทำให้เอเลนาลุกพรวดจนช่างแต่งหน้าแทบรับกล่องเครื่องสำอางที่ถูกชนไม่ทัน
“เจอลูกาแล้วใช่ไหมคะ”
“เราพบรถของคุณเบลลินีครับ”
รอยยิ้มที่กำลังจะปรากฏบนใบหน้าเธอหยุดลง
“แล้วเขาล่ะ”
“ยังไม่พบครับ”
“หมายความว่ายังไง รถอยู่ที่ไหน”
“ใกล้โกดังเก่าฝั่งตะวันออกของท่าเรือครับ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเป็นคนพบและแจ้งตำรวจ”
“รถชนหรือเปล่า กระจกแตกไหม ประตูถูกงัดหรือมีร่องรอยอะไรบ้าง”
“เอ่อ...ผมไม่ทราบรายละเอียดครับ”
“แล้วคุณรู้อะไรบ้าง!”
ผู้จัดการสะดุ้ง เอเลนากัดริมฝีปากทันทีเมื่อเห็นสีหน้าของเขา
“ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ”
เธอสูดลมหายใจ พยายามเรียกสติกลับคืนมา ก่อนหันไปขอให้ช่างแต่งหน้าและคนอื่น ๆ ออกจากห้อง
ทันทีที่ประตูปิด โซเฟียก็คว้าแขนลูกสาว
“แม่จะโทรหาคนรู้จัก ให้เขาช่วยตามหาอีกทาง”
“แม่รอก่อนค่ะ หนูขอถามตำรวจก่อน”
เอเลนาพูดยังไม่ทันจบ โทรศัพท์ในมือก็ดังขึ้น
เธอรีบรับสายโดยไม่ทันดูหมายเลข
“ลูกา!”
“ขอสายคุณเอเลนา มาริโนครับ”
หัวใจที่พองขึ้นเมื่อครู่ห่อเหี่ยวทันที
“พูดอยู่ค่ะ”
“ผมเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ ติดต่อมาเกี่ยวกับรถยนต์ของคุณลูกา เบลลินี ไม่ทราบว่าเขาเกี่ยวข้องอะไรกับคุณครับ”
“เขาเป็นคู่หมั้นฉันค่ะ วันนี้เราจะแต่งงานกัน”
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง
“ทางเราอยากให้คุณมาที่สถานีเพื่อให้ข้อมูลเพิ่มเติมครับ”
เอเลนากำโทรศัพท์แน่นขึ้น
“เกิดอะไรขึ้นกับรถของเขา”
“เรายังอยู่ระหว่างการตรวจสอบ”
“มีเลือดไหมคะ”
คราวนี้ตำรวจเงียบไปนานกว่าเดิม
“มีครับ”
เสียงร้องของโซเฟียดังขึ้นพร้อมกับที่เอเลนารู้สึกเหมือน มีใครกระชากพื้นออกไปจากใต้เท้า
เธอเอื้อมมือคว้าขอบโต๊ะเครื่องแป้งไว้
“มากแค่ไหน”
“พบเป็นหยดเลือดบริเวณเบาะคนขับครับ แต่ยังยืนยันไม่ได้ว่าเป็นเลือดของใคร”
“แล้วลูกาล่ะ มีใครเห็นเขาบ้างไหม”
“ตอนนี้ยังไม่มีข้อมูลครับ”
เอเลนาอยากถามต่ออีกเป็นสิบคำถาม แต่กลับนึกอะไรไม่ออกชั่วขณะ
เมื่อคืนลูกายังหัวเราะกับเธออยู่เลย เขายังบอกว่าจะมารอรับเธอตรงปลายทางเดิน และวันนี้เธอควรได้เห็นเขายืนอยู่ที่นั่น ไม่ใช่มานั่งฟังตำรวจพูดเรื่องเลือดของใครก็ไม่รู้!
“ลูก...”
โซเฟียเข้ามากอด เอเลนากอดตอบโดยอัตโนมัติ ก่อนฝืนบังคับตัวเองให้กลับมาสนใจเสียงจากโทรศัพท์
“ฉันจะไปให้ข้อมูลค่ะ แต่ถ้าพบอะไรเพิ่มเติม ช่วยติดต่อฉันทันทีได้ไหมคะ”
“ได้ครับ แล้วขอให้คุณอย่าเข้าไปในพื้นที่ท่าเรือด้วยตัวเองนะครับ”
เธอรับคำแล้ววางสาย โซเฟียยังคงกอดลูกสาวแน่น
“ลูกาอาจไม่เป็นอะไรก็ได้ใช่ไหม”
เอเลนาอยากตอบว่าใช่ อยากบอกแม่ว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย และอีกไม่กี่นาทีลูกาอาจเดินเข้ามาพร้อมข้อแก้ตัวสักอย่างให้เธอโกรธจนต้องเลื่อนงานแต่งไปก่อน
แต่เธอเป็นนักข่าว เธอรู้ดีว่าความหวังไม่ใช่หลักฐาน ตอนเด็ก ๆ พ่อเคยสอนเสมอว่า ยิ่งกลัวมากเท่าไร ยิ่งต้องระวังอย่าเอาสิ่งที่คิดไปปนกับสิ่งที่รู้
ตอนนี้เธอรู้เพียงว่าพบรถของลูกาใกล้ท่าเรือ เขาหายตัวไป และมีเลือดหนึ่งหยดบนเบาะคนขับ
แค่นั้นจริง ๆ
เอเลนาผละจากแม่แล้วเปิดแอปติดตามตำแหน่งที่เธอกับลูกาใช้ร่วมกัน
จุดสุดท้ายของเขาปรากฏเมื่อ 06.47 น. เธอขยายแผนที่ ก่อนขมวดคิ้ว
“เป็นไปไม่ได้”
“อะไรลูก”
“เขาไปทำอะไรที่ท่าเรือ”
บทล่าสุด
#44 บทที่ 44 ขบวนรถของพยาน
อัปเดตล่าสุด: 11/20/2026#43 บทที่ 43 กุญแจที่เขายังไม่ยอมปล่อย
อัปเดตล่าสุด: 11/18/2026#42 บทที่ 42 พาแม่ออกไปก่อน
อัปเดตล่าสุด: 11/17/2026#41 บทที่ 41 ภรรยาที่ดูเหมือนยอมแพ้
อัปเดตล่าสุด: 11/14/2026#40 บทที่ 40 ถ้าย้อนกลับไป ผมก็อาจทำอีก
อัปเดตล่าสุด: 11/13/2026#39 บทที่ 39 งานแต่งที่เขาขโมย
อัปเดตล่าสุด: 11/12/2026#38 บทที่ 38 ความลับของภรรยา
อัปเดตล่าสุด: 11/11/2026#37 บทที่ 37 เจ้าสาวที่ยุติการหมั้น
อัปเดตล่าสุด: 11/10/2026#36 บทที่ 36 จูบในห้องปลอดภัย
อัปเดตล่าสุด: 11/8/2026#35 บทที่ 35 คนตายในระบบ
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2026
คุณอาจชอบ 😍
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ลวงรักคุณหมอคาสโนว่า
เรื่องราวของคุณหมอ "คาสโนว่าตัวพ่อ" ควงผู้หญิงเป็นว่าเล่น ปากดี งี่เง่า เอาแต่ใจตัวเองอย่าง "คณาธิป"
เมื่อมาพบกับกวางน้อยไร้เดียงสาแต่สู้คนอย่าง "ชมชนก" เด็กนักศึกษาคณะบริหารที่มาฝึกงานในโรงพยาบาลของเขา
เธอคอยส่งทั้งขนม กาแฟและมักจะเดินมาให้เขาเห็นบ่อย ๆ
แต่เขาไม่ค่อยชอบเธอเท่าไหร่เพราะไม่ต่างกับพวกโรคจิต
ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับผู้หญิงคนอื่นที่ห้องไหน
ทำไมต้องเจอกับเธอทุกทีสิน่า!!
** นิยายเรื่องนี้พระเอกเริ่มแรกไม่ใช่คนดีนะคะ ปากร้ายและเอาแต่ใจ
นิยายเป็นแนว 18+ มีฉากอีโรติกค่อนข้างละเอียด
ควรใช้วิจารณญาณในการเสพ
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
แค้นรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุดDARK )
'ดาเรนเต้ ราฟาเอลโล' มาเฟียตัวฉกาจหนึ่งในสมาชิกแก๊งค์DARK
เธอจะสามารถหลุดพ้นจากบวงแค้นนี้ได้หรือไม่?!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด













