บทที่ 22 ปืนในมือภรรยา -1-

“ไหล่คุณเกร็งเกินไป”

เอเลนาหันขวับ

“ฉันรู้!”

“ผมยังไม่ได้บอกให้คุณแก้”

“แต่นายกำลังจะบอก”

ดาเมียนยกมือขึ้นเล็กน้อย ก่อนถอยออกไปยืนพิงผนังอย่างคนยอมแพ้ เจ้าหน้าที่ประจำสนามฝึกที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กระแอมเบา ๆ เอเลนาเหลือบมองทันที

“คุณหัวเราะอะไรคะ”

“เปล่าครับ”

“ไม่ต้องกลั้นก็ได้ค่ะ ฉันชินแล้ว”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ