บทที่ 100 หลักฐานสำคัญ

หลังจากปะทะอารมณ์กับคนในบ้านจนพังพินาศ ผมพาขาร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของตัวเองกลับเข้ามาในห้องนอน ทันทีที่ประตูบานหนาปิดลง ความเงียบงันและอ้างว้างก็เข้ากัดกินหัวใจจนแทบบ้า ผมทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาบนเตียงกว้าง

ผมเหม่อมองเพดานห้องที่มืดสลัว ในหัวพร่ำคิดหาวิธีร้อยแปดพันเก้าเพื่อจะอธิบายเรื่องราวบ้า ๆ นี้ให้ยัย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ