บทที่ 105 ไม่สำนึก?!

หลังจากที่อารมณ์ดุดันชั่ววูบมลายหายไป คนตัวโตที่เคยคลั่งไคล้ดุจสัตว์ป่าเมื่อครู่ก็แทบจะหดเหลือตัวนิดเดียว หลังจากเขาอาบน้ำเสร็จ เขาก็พาฉันไปล้างตัวต่อ แน่นอนว่าแยกกันอาบดีที่สุด หากอาบด้วยกันคงมีซ้ำสองแน่ ๆ

​เขารีบกางร่มพาฉันลงมาจากโรงแรมอย่างว่าง่าย ทั้งที่สายฝนด้านนอกยังคงตกเบา ๆ ไม่ขาดสาย ร้านขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ