บทที่ 106 ขอบคุณที่ให้โอกาส

"ผู้หญิงคนไหนเป็นภรรยาพี่ไม่ทราบ! ทะลึ่ง!"

​พี่เอซหัวเราะเสียงทุ้มในลำคอ สายตาที่ทอดมองมาเริ่ม

เปลี่ยนแปรความอบอุ่นให้กลายเป็นความลึกซึ้งและร้อนแรงขึ้นทีละน้อย เขาขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะแทรกตัวเข้ามาอยู่ระหว่างขาของฉันที่นั่งอยู่บนขอบเตียง ฝ่ามือหนาเอื้อมไปรั้งเอวบางให้ขยับเข้ามาชิดแนบแ...