บทที่ 107 ไม่ได้ให้โอกาส

ฉันยันตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียง ดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมารวบปิดอกเอาไว้ แล้วหันไปขมวดคิ้วจ้องหน้าคนตัวสูงทันที

​"ใครบอกว่าต้าร์ให้โอกาสพี่!" ฉันสวนคืนทันที เสียงแข็งขึ้นมาเล็กน้อยพร้อมกับทำหน้าแง่งอนใส่

"อย่ามาเนียนโมเม เรื่องเมื่อกี้ถือว่าต้าร์ใจดีหลวมตัวยอมให้แก้ตัว แต่เรื่องความผิดเก่ากับเรื่องที่ทำตัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ