บทที่ 114 คนรักเมีย

ผมซบหน้าลงกับฝ่ามือสองข้าง ร้องไห้สะอื้นออกมาเหมือนเด็ก ๆ ไร้ซึ่งความทรงจำของเสือร้ายเมืองไทยที่ใคร ๆ เคยกลัว ความเสียใจที่ไม่ได้เจอเธอในวันสำคัญที่รอคอยมานานนับปี มันกัดกินหัวใจผมจนเจ็บปวดไปหมดทั้งอก

​"กูอุตส่าห์... รอวันนี้มาตลอดว่ะ...ปกติต้าร์ไม่เคยพลาดเลยนะเว้ย กูเข้าใจแต่กูก็เสียใจอยู่ดี...ฮึก...