บทที่ 116 ยังคงรอคอย

ฉันค่อย ๆ ผลักประตูเข้าไปในห้องพักฟื้นอย่างเบามือ ภาพที่เห็นคือพี่ไวน์นอนอยู่บนเตียงคนไข้ ใบหน้าหวานดูซีดเซียว สายน้ำเกลือระยิบระยับระย้อยอยู่ข้างเตียง เมื่อพี่ไวน์หันมาเห็นฉัน ดวงตาของเธอก็รื้นไปด้วยหยาดน้ำสีใส

​"ต้าร์..." เสียงหวานแหบพร่าเอ่ยเรียก

​"พี่ไวน์!" ฉันโผเข้าไปข้างเตียง จับมือพี่สาวไว้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ